Postanowienie II AKzw 1861/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1861/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. S. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 października 2013r. (V Kow. 1385/13/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. G. kwotę 147,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 października 2013r. odmówił skazanemu J. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 3 sierpnia 2015r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie obrońca skazanego, w którym zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż brak jest w stosunku do skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez warunkowe zwolnienie J. S.. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenia obrońcy skazanego nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza społeczno-kryminologiczna wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Nie jest zaś prostą „nagrodą” za dobre zachowanie w warunkach izolacji, chociaż to zachowanie jest jednym z istotnych elementów prognozy. Ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie negatywnej prognozy społeczno-kryminologicznej - poczynione w oparciu o wysoki poziom demoralizacji skazanego wynikający z liczby i charakteru naruszeń porządku prawnego (odbywa kary orzeczone 2 wyrokami, w tym 1 wyrok łączny za przestępstwa popełnione z użyciem przemocy), zmienne zachowanie w warunkach izolacji (13 wniosków o ukaranie), uprzednią wielokrotną karalność oraz wyraźnie widoczną skłonność do przemocy - należy uznać za trafne. Nie można tracić z pola widzenia, że skazany był ostatnio karany (sierpień 2013r.) karą celi izolacyjnej za naruszenie nietykalności cielesnej współosadzonego. W tym kontekście stanowisko Sądu I instancji, że skazany wymaga dalszego sprawdzenia w warunkach izolacji więziennej, zasługuje na akceptację. Zażalenia skazanego nie zawiera żadnego argumentu, który mógłby skutecznie podważyć te ustalenia i oceny. Wbrew twierdzeniu zażalenia, należy podkreślić, iż Sąd I instancji dokonał ustaleń w przedmiocie prognozy społeczno- kryminologicznej w oparciu o podstawy wymienione w art. 77 § 1 kk, które mają – w realiach niniejszej sprawy – istotną wartość prognostyczną. Natomiast opinia psychologiczna wskazuje tylko na jeden aspekt prognozy. To wszystko nakazuje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.