Postanowienie II AKzw 181/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 181/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. L. (1) s.R. zażalenia wniesionego przez Dyrektora Zakładu Karnego oraz obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt: IV Kow 4164/13/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 7 lat pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 §2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Na odmowę udzielenia warunkowego zwolnienia, zażalenie złożył Dyrektor Zakładu Karnego oraz skazany poprzez swojego obrońcę. Zażalenie sporządzone przez obrońcę skazanego zarzuciło: 1.obrazę prawa materialnego polegającą na błędnym zastosowaniu przepisu art. 77 § 1 i 78 § 1 k.k. poprzez brak warunkowego zwolnienia skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy skazany spełnia wszystkie przesłanki konieczne do zastosowania tej instytucji, a postawa skazanego uzasadnia, iż będzie on przestrzegał porządku prawnego pomimo zastosowania wobec niego warunkowego zwolnienia. 2.błędy w ustaleniu stanu faktycznego przedmiotowej sprawy mające wpływ na treść orzeczenia w zakresie ustalenia negatywnej prognozy kryminologicznej skazanego w sytuacji gdy dotychczasowe zachowanie skazanego w tym m.in. świadczenie pracy oraz nienaganne zachowanie w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności świadczy o tym, iż skazany nie wymaga dalszej resocjalizacji w zakładzie karnym, a obowiązki nałożone na niego w ramach okresu próby będą wystarczające do spełnienia celu postępowania wykonawczego. W oparciu o powyższe zarzuty autor zażalenia wniósł o: zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zastosowanie wobec skazanego R. L. (1) środka probacyjnego w postaci warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. --- STRONA 2 --- Natomiast w zażaleniu Dyrektor Zakładu Karnego, a zarazem autorki wniosku wynika, iż domaga się ona udzielenia warunkowego zwolnienia, twierdząc że wobec skazanego można ustalić pozytywną prognozę kryminologiczną. Rozpoznając oba zażalenia, Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Jak wynika z pisemnych motywów postanowienia Sądu Okręgowego zasadniczą przesłanką odmowy są okoliczności popełnienia przestępstwa za jakie odbywa skazany karę pozbawienia wolności. Z odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 24 listopada 2008 r. wynika, że R. L. (2) skazany został za umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, najechanie na rowerzystę w wyniku czego tenże poniósł śmierć na miejscu, to jest przestępstwa określonego w art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. oraz za występek z art. 245 k.k. polegający na wywieraniu wpływu na świadka poprzez groźbę zabójstwa, w celu nie składania zeznań obciążających. Kara za czyn pierwszy 7 lat, za drugi 6 miesięcy, łącznie 7 lat pozbawienia wolności, a nadto orzeczono środek karny na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na 10 lat. W sprawie tej była wywiedziona apelacja, Sąd II instancji utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. W aktach nie ma natomiast uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego, co nie pozwala na precyzyjne ustalenie okoliczności popełnionych przestępstw, na co powołuje się Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu. Kwestie okoliczności popełnionych przestępstw nie są wymienione w obu zażaleniach, ale niewątpliwie są określone w zarzucie zażalenia obrońcy przez określenie, że skazany nie wymaga dalszej resocjalizacji. Natomiast z zażalenia Dyrektora Zakładu Karnego autorka powołuje się na to, że stosowana wobec niego izolacyjna penitencjarna przewartościowała jego życie. W ocenie Sądu Apelacyjnego zgodzić się należy, wbrew twierdzeniu Sądu Okręgowego, że skazany w zakładzie karnym ma opinię nie tylko pozytywną ale wręcz wzorową. Problemem jest czy ta opinia jest wynikiem umiejętności dostosowania się do warunków zakładu karnego, czy też jest „zewnętrzną maską” pod którą w dalszym ciągu ukrywa się człowiek pozbawiony empatii o osobowości zintegrowanej o cechach psychopatycznych. Ustalenia aktualnej postawy skazanego wymagają przeanalizowania pisemnych motywów wyroku I instancji i ewentualnie II instancji, gdyby taki został sporządzony. Dopiero w oparciu o powyższe, niezbędne będzie przeprowadzenie dowodu z opinii psychologicznej, istotnej dla ustalenia prognozy kryminologicznej. Nieprzeprowadzenie powyższych dowodów w konsekwencji nie pozwala na ustalenie czy wobec skazanego można ustalić dodatnią prognozę kryminologiczną. Z tych też powodów należało zaskarżone postanowienie uchylić i wniosek dyrektora zakładu karnego o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia przekazać do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu ponownego postępowania w zakresie wyżej wskazanym może dopiero wydać merytoryczne rozstrzygnięcie. Z tych też powodów orzeczono jak wyżej. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.