Postanowienie II AKzw 18/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 18/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 19 grudnia 2013r. (V Kow. 3693/13/el.) w przedmiocie odmowy na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Świdnicy postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013r. odmówił skazanemu A. J. wyrażenia zgody na odbywanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego z uwagi na wysoki poziom jego demoralizacji. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym podniósł okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej, osobistej i zdrowotnej. Z treści środka odwoławczego wynika, że skazany domaga się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez wyrażenie zgody na odbywanie przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego jest częściowo zasadne. Ustalenie Sądu Okręgowego dotyczące wysokiego stopnia demoralizacji skazanego w oparciu o jego dotychczasowy naganny tryb życia – co stało się przyczyną odmowy na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego – zostało dokonane w sposób pobieżny i powierzchowny. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie sposób wywnioskować, co ma na myśli Sąd I instancji mówiąc o nagannym stylu życia skazanego, w kontekście stopnia jego demoralizacji. Oczywiście nie może tu chodzić o sam fakt popełnienia przez skazanego przestępstwa, gdyż jest to warunek sine qua non zastosowania dozoru elektronicznego. Jak się wydaje o --- STRONA 2 --- negatywnym rozstrzygnięciu niniejszej sprawy przesadził pierwotny brak zgody konkubiny skazanego na odbywanie przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego. Faktem jest, że skazany wielokrotnie naruszał porządek prawny, a pierwotnie Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich wymierzył mu karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. A zatem, gdyby nie naganne zachowanie skazanego w okresie próby, to nie zarządzono by wykonania zawieszonej kary, a więc nie byłoby też nie tylko potrzeby, ale i możliwości orzekania o dozorze elektronicznym. Sprawca, który został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a następnie zarządzono mu wykonanie tej kary, nie może być w gorszej sytuacji w zakresie dozoru elektronicznego od sprawcy, który został skazany od razu na karę bezwzględną. A. J. nie odbywał jeszcze bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Dlatego też trudno bez zastrzeżeń podzielić ten punkt widzenia Sądu Okręgowego, że obecnie skuteczna może być wobec niego tylko kara w tej postaci. Sąd Okręgowy nie wziął także pod uwagę obecnej sytuacji rodzinnej i osobistej skazanego. Pozostaje on w związku konkubenckim, a konkubina właśnie ze względu na dobro dziecka oraz deklaracje i zapewnienia skazanego wyraziła zgodę na odbywanie przez niego kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym. Tego rodzaju zmiana w postawie nie może być pominięta przy ocenie stopnia demoralizacji skazanego i skuteczności podejmowanych dotychczas wobec niego środków, a w konsekwencji odbycia przez niego kary poza zakładem karnym w warunkach dozoru elektronicznego. W tym stanie rzeczy uchylono zaskarżone postanowienie w celu dokonania - przy ponownym rozpoznaniu sprawy - wszechstronnej oceny aktualnego stopnia demoralizacji skazanego według kryteriów wyżej wskazanych, a następnie ustalenie, czy dla osiągnięcia celów kary nie jest wystarczające odbycie jej w systemie dozoru elektronicznego. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.