Postanowienie II AKzw 176/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 176/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. G. syna S. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 11 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 4048/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4048/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu M. G. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna wobec skazanego jest negatywna z uwagi na: niekorzytsną opinię środowiskową, wysoki stopień społecznej szkodliwości przestępstwa, za które odbywa on karę, uczestnictwo w podkulturze więziennej, uzależnienie od alkoholu i nie sprawdzenie w systemie przepustowym. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, że Sąd I instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia odległy koniec kary i „brutalność” w dokonaniu przestępstwa, za które odbywa karę, co nie znajduje potwierdzenia w obowiązującym porządku prawnym. Podkreślił, że podstawą oceny zasadności skorzystania z warunkowego zwolnienia powinna być jego postawa w warunkach izolacyjnych, nie zaś sposób życia sprzed osadzenia. Jednocześnie przedstawił swoje postępy w procesie resocjalizacji – wykonywanie zatrudnienia, rozpoczęcie procesu edukacji, odbycie terapii odwykowej, przestrzeganie regulaminu i otrzymywanie nagród regulaminowych. Wyraził ponadto skruchę odnośnie przestępstw, za które odbywa karę. Wskazując na powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego zasługuje na uwzględnienie, jednakże zawarty w nim wniosek nie może zostać uwzględniony. Nie przesądzając w kwestii prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, podkreślić należy, iż Sąd I instancji uczynił podstawą zaskarżonego orzeczenia okoliczności, w oparciu o które nie można zbudować miarodajnej prognozy kryminologiczno – społecznej wobec M. G.. W związku z powyższym, z uwagi na charakter postępowania odwoławczego, orzeczenie w sprawie podlegać musi uchyleniu, a sprawa przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ani sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, ani też stopień społecznej szkodliwości przestępstwa, za które skazany odbywa karę nie składa się na przesłankę warunkowego zwolnienia. Jednym z głównych motywów rozstrzygnięcia Sąd I instancji uczynił fakt uzależnienia M. G. od alkoholu. Tymczasem pominął okoliczność, że w warunkach izolacyjnych skazany odbył terapię odwykową. Kolejnym z powodów odmowy warunkowego zwolnienia była przynależność skazanego do podkultury więziennej. Z opinii o skazanym wynika zaś, że na tle tej przynależności skazany w istocie nie podejmuje żadnych działań. Jego „dobre zachowanie w zakładzie karnym” jak ocenił je Sąd I instancji, również stanowi argument przemawiający za tym, że faktyczne działania w trakcie odbywania kary przeczą jego realnemu zaangażowaniu w powyższe struktury. W ocenie Sądu Apelacyjnego zbyt daleko idącym twierdzeniem jest upatrywanie w nie korzystaniu z czasowych zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego przeszkody w skorzystaniu z warunkowego zwolnienia. Na korzystanie z powyższych zezwoleń skazany nie ma bowiem bezpośredniego wpływu. Konieczne jest zatem przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność weryfikacji „przepracowania” problemu alkoholowego przez skazanego oraz stosunku do przestrzegania porządku prawnego w warunkach wolnościowych, identyfikacji ze środowiskiem osób naruszających przepisy prawa, możliwości kontrolowania swojego zachowania w warunkach wolnościowych, zwłaszcza w zakresie powstrzymania się od stosowania agresji i gotowości do realizowania zadań wolnościowych. Nadto należy zweryfikować deklarowany przez skazanego krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa oraz dokonać analizy wpływu cech jego osobowości na ryzyko ponownego naruszenia porządku prawnego. W świetle powyższego, zaskarżone orzeczenie podlegać musi uchyleniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien raz jeszcze ustalić całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego składających się na przesłankę przewidzianą w art. 77 § 1 kk. Za wskazane uznać również należy przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczności wskazane powyżej. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.