Postanowienie II AKzw 175/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 175/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. P. syna M. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 23 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3790/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 3790/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu R. P. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: wykazywanie w ostatnim czasie niepokojących sygnałów związanych z oczekiwaniami przyznawania mu najwyższych nagród i zmniejszenie aktywności w procesie resocjalizacji, okoliczności popełnienia przestępstwa i nieprawidłowe cechy osobowości. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Zarzucił, że Sąd I instancji przy wydaniu rozstrzygnięcia błędnie kierował się jedynie opinią o jego zachowaniu pochodzącą od administracji jednostki penitencjarnej, uwzględnił charakter przestępstwa, za które odbywa karę oraz uznał, że skorzystanie ze środka probacyjnego jest jeszcze przedwczesne. Jednocześnie wskazał na swoje prawidłowe zachowanie w trakcie odbywania kary i zaangażowanie w proces resocjalizacji. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu R. P. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Obecnie skazany przestrzega regulaminu jednostki, jednakże nie można tracić z pola widzenia, że w przeszłości w warunkach izolacji brał on udział w zdarzeniu polegającym na nękaniu psychicznym współosadzonego. Ranga tego zachowania nie może być pomijana przy ocenie całokształtu okoliczności związanych z jego postawą w zakładzie karnym. Nadto w ostatnim czasie widoczne jest osłabienie zaangażowania w proces resocjalizacji. Przy dotychczasowej pozytywnej postawie w zakładzie karnym okoliczność ta niekorzystnie wpływa na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanego. Powyższa zmiana zachowania winna zostać poddana analizie zwłaszcza poprzez dłuższą obserwację postawy skazanego, by stwierdzić czy dowodzi to zaburzeń w procesie resocjalizacji skazanego, czy ma charakter przejściowy. Obecnie postawa skazanego w warunkach izolacyjnych nie przemawia zatem obecnie za skorzystaniem przez niego z warunkowego zwolnienia. Nie można podzielić zarzutu skazanego, że Sąd I instancji kierował się charakterem przestępstwa, za które skazany odbywa karę. Prawidłowo uwzględnione zostały bowiem okoliczności popełnionego przestępstwa, co w świetle art. 77 § 1 kk jest w pełni uzasadnione. Jednocześnie dodać należy, że w przyszłości w razie kolejnego rozstrzygania w przedmiocie warunkowego zwolnienia, mając na uwadze zaburzenia osobowości skazanego i okoliczności popełnionego przestępstwa, wskazane byłoby przeprowadzenie opinii biegłego psychologa. Dowód ten pozwoliłby również na ocenę rzeczywistego stosunku R. P. do przestrzegania porządku prawnego w warunkach wolnościowych, możliwości kontrolowania swojego zachowania, zwłaszcza w zakresie powstrzymania się od stosowania agresji i gotowości do realizowania zadań wolnościowych, weryfikację deklarowanego przez skazanego krytycznego stosunku do popełnionego przestępstwa oraz analizę wpływu cech jego osobowości na ryzyko ponownego naruszenia porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec R. P.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.