Postanowienie II AKzw 174/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 174/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. C. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 11 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3894/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 3894/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu W. C. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: uzależnienie od alkoholu, brak krytycyzmu odnośnie popełnionych przestępstw oraz nieposiadanie planów na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, że Sąd I Instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia datę końca kary, co nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu W. C. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. --- STRONA 2 --- W pierwszej kolejności wskazać należy, że wbrew twierdzeniu skarżącego, z uzasadnienia orzeczenia nie wynika, by Sąd I instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia długość okresu pozostałego W. C. do końca kary. Zarzut skazanego w tym zakresie nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Nie można tracić z pola widzenia, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest zmienna. Dopiero od września 2013r. został ponownie awansowany do odbywania kary w zakładzie typu półotwartego, po tym jak poprzednio zdegradowano go z uwagi na popełnione przekroczenia dyscyplinarne. Dowodzi to zaburzeń w procesie resocjalizacji skazanego i nieumiejętności kontrolowania zachowania w warunkach zmniejszonego dozoru. Mając zatem na uwadze fakt, że zawiódł on w przeszłości zaufanie administracji więziennej, konieczne jest dłuższe obserwowanie czy wykazuje on konsekwencję w przestrzeganiu regulaminu jednostki. Dotychczas w postawie skazanego nie zaszły stabilne zmiany, które mogłyby uzasadniać kontynuowania procesu resocjalizacji w warunkach wolnościowych. Wprawdzie stara się on zmodyfikować swoją postawę sprzed osadzenia – odbył bowiem terapię odwykową, jednakże nie posiada żadnych planów na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Taka postawa sprzyja zaś powrotowi do naruszania porządku prawnego. Podkreślić jednocześnie należy, że skazany nie ma krytycznego stosunku do przestępstwa, za które odbywa karę, bagatelizuje wagę swojego zachowania. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec W. C.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.