Postanowienie II AKzw 1738/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1738/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. P. zażaleń wniesionego przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 26 września 2013r. (IV Kow. 2742/13/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 26 września 2013r. odmówił skazanemu M. P. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 10 sierpnia 2015r. Na powyższe postanowienie złożyli zażalenia skazany i jego obrońca. Skazany zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę art. 77 § 1 kk poprzez błędne przyjęcie, że wobec skazanego nie zachodzą czynniki które pozwalają na postawienie pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej, a także podniósł błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a który miał wpływ na jego treść. Wniósł o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Natomiast obrońca skazanego zarzucił błędne ustalenie, że udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia jest sprzeczne z osiągnięciem celów kary oraz, że nie przemawia za tym dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skazanego i jego obrońcy nie są zasadne i zawarte w nich wnioski nie mogą być uwzględnione. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza społeczno- kryminologiczna wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie --- STRONA 2 --- popełni ponownie przestępstwa. Nie jest zaś prostą „nagrodą” za dobre zachowanie w warunkach izolacji, chociaż to zachowanie jest jednym z istotnych elementów prognozy. Ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie negatywnej prognozy, poczynione przede wszystkim w oparciu o dotychczasowy tryb życia skazanego na wolności, jego stosunek do porządku prawnego oraz wydawanych wobec niego orzeczeń sądowych i stosowanych środków probacyjnych, należy uznać za trafne. W tej kwestii należy przypomnieć, że M. P. na przestrzeni kilku lat (1998-2006) dopuścił się wielu przestępstw przeciwko mieniu, głównie z art. 286 § 1 kk, za które został skazany 9 wyrokami jednostkowymi. Są to wyroki skazujące na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, a więc orzekane przy przyjęciu pozytywnej prognozy. Nie odniosły one jednak żadnego skutku, gdyż skazany nadal naruszał porządek prawny. Musiało skutkować to zarządzeniem wykonania warunkowo zawieszonych kar pozbawienia wolności. Takie zachowanie skazanego – wielokrotne na przestrzeni kilku lat – wskazuje na wysoki poziom jego demoralizacji, lekceważący stosunek do porządku prawnego i wydawanych wobec niego orzeczeń, a także na nieskuteczność środków o charakterze probacyjnym. Te okoliczności determinują postawę i właściwości osobiste skazanego, które ustawa wymienia w art. 77 § 1 kk jako pierwsze podstawy dla prognozy. W obu zażaleniach mocna akcentuje się pozytywne zachowanie skazanego w warunkach izolacji więziennej. Jak już wyżej wskazano jest to tylko jeden z elementów prognozy i sam w sobie nie ma znaczenia rozstrzygającego dla warunkowego zwolnienia. Niezależnie od tego należy stwierdzić, że zachowanie to nie może być oceniane jako nie budzące żadnych zastrzeżeń, chociażby z uwagi na naruszenie Kodeksu karnego wykonawczego (art. 116a pkt 2) oraz regulaminu i wymierzoną za to karę dyscyplinarną w sierpniu 2013r. Przedstawione na tę okoliczności dokumenty przez administrację zakładu karnego nie pozwalają na podzielenie zastrzeżeń w tym zakresie formułowanych w środkach odwoławczych. Na marginesie tylko należy odnotować, że z punktu widzenia przepisu art. 116a pkt 2 kkw nie ma istotnego znaczenia dla bytu przekroczenia dyscyplinarnego, czy skazany wypowiada słowa wulgarne w obecności funkcjonariuszy SW czy też pod ich adresem. Skoro wobec skazanego kilkakrotnie stosowano kary z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, a on mimo tego powracał „na drogę przestępstwa”, to jest naturalnym, że jego zapewnienia i deklaracje nie wzbudzają takiego zaufania, jak osoby, która wcześniej nie korzystała ze środków probacyjnych. Słuszne jest zatem stawianie skazanemu „większych wymagań” dla przyjęcia pozytywnej prognozy, niż osobie, która pierwszy raz jest karana i nigdy wcześniej nie zawiodła zaufania sądu. Może to przejawiać się także w potrzebie odbycia dłuższego okresu kary, niż wynikający z ustawy, dla sformułowania pozytywnej prognozy. Na zakończenie, w związku z zarzutem sformułowanym w zażaleniu skazanego, trzeba podkreślić, że sąd nigdy nie dopuszcza się obrazy przepisów prawa - poprzez ich zastosowanie lub odmowę zastosowania, a które mają charakter fakultatywny. Taki właśnie charakter ma przepis art. 77 § 1 kk. Reasumując, Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego ani nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych odnośnie podstaw prognozy społeczno-kryminologicznej, a zatem i prognoza ta nie może być skutecznie podważana. To wszystko nakazuje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.