Postanowienie II AKzw 172/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 172/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. G. syna H. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 10 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3728/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 3728/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu A. G. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: brak planów na życie po opuszczeniu zakładu karnego, korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane oraz nie zainteresowanie zmianą systemu odbywania kary (ze zwykłego na programowego oddziaływania). Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że jego zachowanie w zakładzie karnym jest poprawne. Odbył on bowiem kurs zawodowy, pracuje społecznie na rzecz zakładu, a nadto jest nagradzany regulaminowo. Jednocześnie wskazał, że nie ma on obowiązku odbywania kary w systemie programowego oddziaływania i nie powinno się z faktu odmowy zgody na zmianę sytemu odbywania kary wyciągać dla niego negatywnych skutków. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu A. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaangażowanie skazanego w proces resocjalizacji nie jest wystarczające do przyjęcia, że udzielenie warunkowego zwolnienia byłoby uzasadnione. Wprawdzie przestrzega on obecnie regulaminu jednostki i otrzymuje nagrody regulaminowe, jednakże nie sposób pominąć jego stosunku do systemu w jakim odbywa on karę. W przeszłości odbywał karę w systemie programowego oddziaływania, jednakże z uwagi na nierealizowanie zadań z niego wynikających, został on skierowany do sytemu zwykłego. Obecnie, pomimo propozycji ze strony administracji zakładu, nie chce powrócić do odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Zgodzić się należy ze stanowiskiem skazanego, że nie jest on zobowiązany do zmiany systemu. Jednakże nie można tracić z pola widzenia, że kwestia ta miałaby bardzo istotny wpływ na zaawansowanie procesu jego resocjalizacji, z czego skazany jednak świadomie rezygnuje. Pomimo przestrzegania regulaminu jednostki penitencjarnej, jego postawa nie przemawia obecnie za warunkowym zwolnieniem. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. A. G. w przeszłości wielokrotnie naruszył porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto korzystał w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Obecnie nie wykazuje krytycznego stosunku do przestępstw, za które odbywa karę. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec A. G.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.