§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
dozor-elektroniczny

Postanowienie – II AKzw 167/20

Postanowienie Sąd Apelacyjny w Katowicach, sygn. II AKzw 167/20.

Teza / krótkie omówienie

Postanowienie Sąd Apelacyjny w Katowicach, sygn. II AKzw 167/20.

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt II AKzw 167/20</p> <p/> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> </div> <p>Dnia 4 lutego 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA Piotr Pośpiech</strong> </p> <p>Protokolant: Karolina Jach</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> (<span class="anon-block">P.</span>)</strong> </p> <p>skazanego za przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> </p> <p>zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 30 grudnia 2019 roku sygn. akt VIII Kow 4434/19</p> <p>w przedmiocie umorzenia postępowania wykonawczego dotyczącego udzielenia zezwolenia</p> <p>na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2;art. 105 § 3)">art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia :</strong> </p> <p>1.  sprostować oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że w jego uzasadnieniu w trzecim akapicie w miejsce błędnie wpisanego imienia i nazwiska skazanego <span class="anon-block"> (...)</span> wpisać prawidłowe, tj. <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>2.  utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;</p> <p>3.  zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego i obciążyć nimi Skarb Państwa.</p> <p/> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> <p>Zażalenie obrońcy skazanego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie zauważyć należy, że na skutek kontroli odwoławczej zainicjowanej wniesieniem zażalenia, sąd odwoławczy na mocy powołanych przepisów sprostował oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym postanowieniu polegającą na błędnym wskazaniu w jego uzasadnieniu danych osobowych skazanego, podczas gdy bezspornie postępowanie dotyczy wniosku <span class="anon-block">M. P.</span>, a nie <span class="anon-block">M. C.</span>.</p> <p>Przechodząc natomiast do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego wskazać należy, że sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie braku spełnienia przez skazanego wymogów formalnych niezbędnych do uwzględnienia wniosku o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">Art. 43</a> la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">k.k.w.</a> określa przesłanki warunkujące uzyskanie przedmiotowego zezwolenia. Natomiast zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43 § 6)">§ 6</a> wspomnianego artykułu pozostałe jego przepisy tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43 § 1;art. 43 § 2;art. 43 § 3;art. 43 § 4;art. 43 § 5)">§ 1-5</a> stosuje się odpowiednio w sytuacji, gdy wymierzono skazanemu dwie lub więcej kar pozbawienia wolności niepodlegających łączeniu, które ma odbyć kolejno, jeżeli ich suma nie będzie wyższa niż jeden rok.</p> <p>Jakkolwiek kara pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Pszczynie z 23 lipca 2019 roku sygn. akt II K 41619, o odbywanie której w systemie dozoru elektronicznego wniosek złożył skazany, nie przekracza 1 roku, to jak wynika z informacji z KRK (k. 20-21) oraz odpisu prawomocnego orzeczenia (k. 39-41), <span class="anon-block">M. P.</span> został także skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Pszczynie z dnia 6 listopada 2018 roku sygn. akt II K 427/17 na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>W tej sytuacji uznać należało, że skazany nie spełnił warunków formalnych do udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w SDE. Ustaleń tych w żadnej mierze nie podważa podnoszona w zażaleniu okoliczność, że Sąd Rejonowy w Pszczynie odroczył skazanemu wykonanie kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności do dnia 18 stycznia 2020 roku (co nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy – zob. k. 74 i 87-89). Nie można się bowiem zgodzić z twierdzeniem obrońcy, że wobec tego kara ta nie powinna być brana pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku skazanego o wyrażenie zgody na odbywanie innej kary w systemie dozoru elektronicznego.</p> <p>  Odnosząc się do zarzutu zażalenia, wskazać trzeba, że treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a> la § 1 pkt 1 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 6)">§ 6 k.k.w.</a> wskazuje, że chodzi o sumę kar orzeczonych, a nie o wymiar kar pozostałych do odbycia w czasie orzekania w przedmiocie udzielenia zezwolenia (<em> <!-- -->zob. postanowienie SA w Krakowie z 17.10.2013 r., II AKzw 1167/13, KZS 2013/11, poz. 72</em>). Traktowanie wszystkich niepodlegających łączeniu kar, które skazany ma odbyć, jako całości nie jest uzależnione od żadnych dalszych przesłanek. W konsekwencji wszystkie tego rodzaju kary należy traktować jako całość. Takie rozumienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 6)">§ 6 k.k.w.</a> odpowiada jego literalnemu brzmieniu, jest więc wynikiem wykładni językowej, która ma pierwszeństwo. Sąd Apelacyjny nie podziela poglądu zaprezentowanego w powołanym w zażaleniu judykacie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 12 września 2012 roku, II AKzw 783/12, w myśl którego, decydując o dopuszczalności wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, sąd powinien m.in. ustalić, które z orzeczonych wobec skazanego kar pozbawienia wolności, w tym objętych wnioskiem o zezwolenie na dozór elektroniczny, w chwili orzekania, podlegają wykonaniu i w jakim zakresie i dopiero ich suma, a nie w ogóle suma kar orzeczonych, może być rozstrzygająca (<em> <!-- -->zob. Postulski Kazimierz, Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, wyd. IV, WKP 2017</em>).</p> <p>  Podkreślić należy, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 9;art. 9 § 2)">art. 9 § 2 k.k.w.</a>, wyrok skazujący staje się wykonalny z chwilą uzyskania prawomocności. Wykonalność wyroku oznacza, że spełnia on warunki prawne do otwarcia stadium wykonawczego. Orzeczone wyrokiem kary podlegają więc wykonaniu (innymi słowy - nadają się do wykonania), przy czym w stadium wykonawczym postępowania mogą zaistnieć fakty lub orzeczenia (np. o odroczeniu czy o przerwie w karze lub inne podobne) wywierające określony wpływ na przebieg wykonania kar w stosunku do normalnego ich toku. Tego rodzaju sytuacje nie pozbawiają jednak kary cechy wykonalności, co więcej - mogą one dotyczyć wyłącznie kar orzeczonych prawomocnie, tj. wykonalnych.</p> <p>  Skarżący powołując się na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 12 września 2012 roku pominął pogląd wyrażony w późniejszym judykacie tego sądu, tj. postanowieniu z dnia 6 października 2017 roku sygn. akt II AKzw 1165/17, że odroczenie wykonania kary nie znosi (nie eliminuje) wykonalności kary i nie zmienia wzajemnej relacji pomiędzy karami podlegającymi odbyciu kolejno po sobie, który to pogląd zaaprobował tut. Sąd Apelacyjny.</p> <p>Zażalenie wniesione przez skazanego, nie zawiera natomiast żadnych argumentów, które mogłyby podważyć prawidłowe ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji, a dokonana przez sąd odwoławczy kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia nie potwierdziła zasadności zarzutu naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a> la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">k.k.w.</a> </p> <p>W konsekwencji Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. Zważywszy na sytuację osobistą i majątkową skazanego i konieczność odbycia przez niego kary pozbawienia wolności, zwolniono go od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego.</p> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>- odpis postanowienia doręczyć skazanemu i jego obrońcy;</p> <p>- akta zwrócić.</p> <p>Katowice, dnia 4 lutego 2020 roku</p> </div>

Słowa kluczowe

#Sądy powszechne#Portal Orzeczeń#Postanowienie#II AKzw 167/20#Sąd Apelacyjny w Katowicach