Postanowienie II AKzw 164/20 Dnia 27 maja 2020 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie

--- STRONA 1 --- * Sygn. akt II AKzw 164/20 Dnia 27 maja 2020 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie: SOW WO ay e woy b eH przy udziale Prokuratora Prokuratury (...) w R. -JD. po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. P. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 12 marca 2020 r., sygn. akt ILI. K.. (.../wz o odmowie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 $ 1 1 2 k.p.k. w zw. zart. 1 $ Z k.k.w. postanawia: L. . zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1. na podstawie art. 77 $ 1 k.k. i art. 78 $ 1 k.k. warunkowo zwołnić W. P., s. S. i B. zd.K, ur. (.) wR. z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt III K 31/17 za czyny zart.286 $ 1 k.k., art. 11 $ 2 kk., art. 12 k.k., art. 244 k.k., art. 291 $ 1 kk., art. 297 $ 1 k.k. i art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii — w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności, 2. . na podstawie art. 80 $ 1 k.k. wyznaczyć skazanemu W. P. dwuletni okres próby, tj. do dnia 27 maja 2022 r., 3. --- STRONA 2 --- | N na podstawie art. 159 $ 1 k.k.w. oddać skazanego W. P. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, 4. na podstawie art. 159 $ 1 k.k.w. w zw. z art. 72 $ 1 pkt 3, 4, 5 1 8 k.k. zobowiązać skazanego W. P. w okresie próby do: - wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniej córki, : - podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej, - powstrzymania się od używania środków odurzających i substancji psychotropowych, - przestrzegania zasad porządku prawnego i prowadzenia społecznie akceptowanego trybu życia, IL. wydatkami związanymi z postępowaniem odwoławczym obciążyć Skarb Państwa. Postanowieniem z dnia 12 marca 2020 r., sygn. akt IL. 1. K.. (.../wz Sąd Okręgowy w Krośnie odmówił uwzględnienia wniosku skazanego W. P. o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty nieodbytej kary pozbawienia wolności, uznając, że skazany nadal nie daje gwarancji prawidłowego funkcjonowania na wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył osobistym zażaleniem skazany W. P., wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie mu wnioskowanego warunkowego zwolnienia. W piśmie procesowym uzupełniającym zażalenie, a datowanym na dzień 15 maja 2020 r., skazany zawarł wywody służące wykazaniu, że Sąd I instancji wadliwie ocenił przesłanki warunkowego zwolnienia z art. 77 $ L kk., kształtujące indywidualną prognozę kryminologiczno-społeczną. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie wywiedzione przez skazanego W. P., aczkolwiek lakoniczne w swej treści, to jednak zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja zawarta w piśmie procesowym uzupełniającym zażalenie była przekonująca, zaś analiza akt niniejszej sprawy doprowadziła Sąd odwoławczy do przyjęcia odmiennego poglądu, niż ten wyrażony w treści zaskarżonego postanowienia. Z brzmienia art. 77 $ 1 kk. wynika, że skorzystanie przez skazanego z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienia wymaga przekonania, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Przekonanie to musi wynikać z łącznej oceny tych wszystkich elementów, które wskazane zostały w wyżej wymienionym przepisie, a są nimi: postawa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie skazanego po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary. Z treści uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że Sąd I instancji decydującą rolę przypisał ilości oraz okolicznościom popełnionych przez skazanego czynów, jego warunkom i właściwościom osobistym wynikającym z opinii psychologicznej oraz przynależności skazanego do podkultury więziennej. Wydaje się jednak, że podniesione w tym zakresie argumenty nie powinny mieć charakteru decydującego i rozstrzygającego, a nawet nie należą do katalogu przesłanek decydujących o zastosowaniu instytucji warunkowego zwolnienia (jak np. ogólnikowe wskazanie na ilość i okoliczności czynów). W postępowaniu w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia unikać należy ponownego osądzenia skazanego za czyny, " w związku z którymi odbywa obecnie karę. Sąd I instancji nie wziął pod uwagę tego, że przestępstwa popełnione zostały przez skazanego --- STRONA 3 --- . 4 odległej przeszłości, jak również nie wskazał jakie to konkretnie okoliczności czynów negatywnie rzutują na budowanie niekorzystnej dla skazanego prognozy kryminologiczno — społecznej. Tymczasem sama tylko analiza zaatakowanych przez skazanego dóbr chronionych prawem wskazuje, że wcale nie były to czyny o najwyższym ładunku szkodliwości społecznej, a w szczególności czyny przeciwko życiu i zdrowiu człowieka. Sąd odwoławczy nie kwestionuje ustaleń wynikających z opinii psychologicznej wydanej wobec skazanego w dniu 5 lutego 2020 r., jak również faktu przynależności skazanego do podkultury więziennej. Nie można jednak pomijać tego, że psycholog oprócz stwierdzonych u W. P. mankamentów i deficytów (jak np. słaba kontrola agresywności i niewielki stopień poszanowania dla norm i standardów społecznych), dostrzegł również szereg pozytywnych zmian w procesie resocjalizacji (k. 26). Z kolei członkostwa skazanego w podkulturze więziennej nie należy wyolbrzymiać choćby z tego względu, że ma ono tylko bierny i'deklaratywny charakter, w szczególności nie skutkujący jakimikolwiek sankcjami dyscyplinarnymi. > Przy analizie przesłanek z art. 77 $ 1 k.k. w ocenie Sądu odwoławczego w odniesieniu do skazanego W. P. należy zwrócić uwagę na zdecydowane nagromadzenie okoliczności pozytywnych dla niego i wspierających przekonanie, że pomimo wcześniejszego opuszczenia zakładu karnego W. P. nie powróci ponownie na drogę konfliktu z prawem. W zakresie tych okoliczności wskazać należy w ślad za opinią wystawioną skazanemu w Zakładzie Karnym w U. przede wszystkim na to, że: - widoczne jest duże zaangażowanie skazanego w procesie resocjalizacji oraz dokonanie krytycznej i konstruktywnej autorefleksji na temat dotychczas popełnionych błędów życiowych i preferowanego systemu wartości; - skazany był 35 razy nagradzany regulaminowo za różnorodne formy aktywności, a jedyny przypadek ukarania dyscyplinarnego miał miejsce prawie 3 lata temu; - skazany z dobrymi rezultatami ukończył program profilaktyczny (...); - skazany posiada pozytywną opinię środowiskową oraz oparcie w rodzinie (nawet pomimo formalnego rozpadu małżeństwa skazany utrzymuje kontakty z byłą żoną i córką, a nawet wiąże z nimi plany na przyszłość); - w związku z powyższym skazany ze sporą aktywnością i osobistym zaangażowaniem realizował w zakładzie karnym „program integrujący rodziny”; - co szczególnie istotne, skazany uczestniczy w systemie przepustkowym, a udzielone mu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego wykorzystywał dotychczas właściwie oraz zgodnie z przeznaczeniem, nie naruszając w tym czasie ani porządku prawnego, ani zasad współżycia społecznego; - skazany sprawdził się również wykonując obowiązek pracy w warunkach bezdozorowych, a jego zaangażowanie i sumienność w tym zakresie spotykały się z pochwałami przełożonych. Wymienione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, że stopień społecznej demoralizacji skazanego nie jest tak znaczny, jak ocenił to Sąd Instancji. Okoliczności te pokazują również, że dotychczasowy pobyt w zakładzie karnym osiągnął swój cel, a skazany zasługuje na danie mu szansy udowodnienia, iż zrozumiał popełnione błędy życiowe i wyciągnął z nich społecznie pożądane wnioski. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że do chwili obecnej skazany odbył karę z wyroku łącznego niemal w całości, a do końca tej kary pozostały niespełna 2 miesiące. Trudno wyobrazić sobie aby pozostawanie W. P. w zakładzie karnym przez kolejne 55 dni w jakikolwiek istotny sposób wpłynęło na skuteczność resocjalizacji skazanego. Względy penitencjarne wręcz przemawiają za potrzebą wydłużenia procesu społecznej readaptacji W. P. w warunkach kontrolowanego okresu próby. --- STRONA 4 --- . 1 . 9 Udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza przecież zakończenia wykonania kary. Resocjalizacja jest bowiem w tym przypadku kontynuowana w warunkach wolnościowych, podczas wyznaczonego okresu próby, a jej realizacji służą między innymi obowiązki nałożone na warunkowo zwolnionego i oddanie go pod dozór kuratora. Oczywistym jest również, iż nigdy nie można ze stuprocentową pewnością określić, czy skazany po wyjściu na wolność nie wejdzie w konflikt z prawem, gdyż formułowana prognoza społeczno-kryminologiczna, jak każda inna prognoza, jest jedynie przewidywaniem przyszłych zdarzeń i jest ze swej istoty niepewna. Z ewentualnością nietrafnej prognozy kryminologicznej liczył się również sam ustawodawca, wprowadzając możliwość odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia. . Uwzględniając całokształt naprowadzonych powyżej okoliczności i ustaleń Sąd odwoławczy uznał, że sformułowana wobec skazanego pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna pozwala na obecnym etapie postępowania przyjąć, iż W. P. jest już (na 55 dni przed końcem 4 — letniej kary pozbawienia wolności) ponownie w stanie prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie - i dlatego też wcześniejszy powrót do społeczeństwa należy mu umożliwić, Skazany musi mieć jednak świadomość, że wszelkie dokonywane przez niego w okresie próby naruszenia prawa będą wykazywane i mogą stanowić podstawę do odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia. Natomiast na obecnym etapie postępowania wykonawczego należało zmienić zaskarżone postanowienie i orzec jak na wstępie. Rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego znajduje swoje procesowe uzasadnienie w treści przepisu art. 437 $ 1i 2 k.p.k., który to przepis z mocy art. 1 $ 2 k.k.w. jest posiłkowo stosowany także w postępowaniu karnym wykonawczym.