§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności

Postanowienie II AKzw 155/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności

Teza / krótkie omówienie

odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 155/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. L. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 30 grudnia 2013r. (sygn. akt V Kow 3191/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V Kow 3191/13/wz Sąd Okręgowy w Świdnicy odmówił skazanemu R. L. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: wielokrotną uprzednią karalność skazanego oraz popełnianie przestępstw w okresie próby. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany oświadczając, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu R. L. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Nie można podzielić ich jedynie w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy wskazuje charakter popełnionych przestępstw jako element wpływający na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanego. Okoliczność ta winna bowiem pozostawać obojętna dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W świetle pozostałych ustaleń Sądu Okręgowego dojść należy do przekonania, że uchybienie to nie miało decydującego wpływu na kształt rozstrzygnięcia. Nie może ono zatem stać się uzasadnioną podstawą do zmiany orzeczenia w niniejszej sprawie. --- STRONA 2 --- Niewątpliwie skazany wykazuje zaangażowanie w procesie resocjalizacji, co pozytywnie wpływa na prognozę kryminologiczno - społeczną wobec niego. Podstawą sformułowania miarodajnej prognozy musi być jednak analiza całokształtu elementów na nią się składających. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że skazany wielokrotnie naruszał porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w dopuszczeniu się przestępstw. Nadto dwukrotnie korzystał w przeszłości z warunkowego zwolnienia. Pomimo korzystania z przedmiotowego środka probacyjnego, w krótkim czasie po opuszczeniu zakładu karnego powrócił do naruszania porządku prawnego. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Wprawdzie przestępstwa, których popełnienie w okresie próby zarzuca się skazanemu, nie zostały mu jeszcze przypisane prawomocnym wyrokiem, jednakże nie wyklucza to dokonania przez sąd rozstrzygający w przedmiocie warunkowego zwolnienia własnych ustaleń (m. in. przyznanie się skazanego do popełnienia trzech z zarzucanych mu przestępstw). Choć z opinii sądowo – psychologicznej wynika, że skazany jest krytyczny odnośnie przestępstw, za które odbywa karę, to jednak nie można tracić z pola widzenia, że poprzednio przy udzielaniu mu warunkowych zwolnień także można było uznać, że jest on w stanie ustrzec się naruszenia porządku prawnego. Z możliwości kontrolowania swojego zachowania jednak nie skorzystał. Potencjalna gotowość do podejmowania się zachowań zgodnych z obowiązującymi normami, w świetle całokształtu okoliczności związanych z osobą R. L., nie może być jeszcze podstawą do przyjęcia, że obecnie skazany będzie przestrzegał porządku prawnego w razie opuszczenia zakładu karnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec R. L.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w#II AKzw 155/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w#art. 437 § 1 kpk#art. 1 § 2 kkw