Postanowienie II AKzw 153/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 153/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. S. (1) zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 14 stycznia 2014r. (sygn. akt V Kow 3510/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 kk i art. 78 § 2 kk warunkowo zwolnić P. S. (1) syna J. i K. z domu S. urodzonego (...) w K. skazanego wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 17.06.2011r. w sprawie o sygn. akt III K 214/10 za przestępstwa z art. 252 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk oraz z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk na karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada w dniu 4.01.2017r.; II. na podstawie art. 80 § 2 kk wyznaczyć warunkowo zwolnionemu trzyletni okres próby licząc od daty zwolnienia; III. na podstawie art. 159 kkw w związku z art. 72 § 1 kk w okresie próby: a) oddać warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego w miejscu zamieszkania; b) nałożyć na warunkowo zwolnionego obowiązek w postaci: - podjęcia w miarę możliwości stałej pracy zarobkowej, - realizowania obowiązku alimentacyjnego, --- STRONA 2 --- - powstrzymania się od przebywania w środowisku osób o ujemnej opinii społecznej lub karanych sądownie, - powstrzymania się od nadużywania alkoholu i spożywania środków odurzających. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 3510/13/wz Sąd Okręgowy w Świdnicy uznał, że prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego P. S. (1) jest negatywna z uwagi na uczestniczenie w podkulturze więziennej. W ocenie Sądu I instancji, fakt ten czyni całkowicie niewiarygodne deklaracje skazanego odnośnie autentycznie krytycznego stosunku do popełnionych przestępstw i przestrzegania porządku prawnego po opuszczeniu zakładu karnego. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Podkreślił, że wszystkie opinie dotyczącego jego osoby (opinia biegłego psychologa, opinia środowiskowa, opinia pochodząca od administracji zakładu karnego), były pozytywne. Nadto wskazał, że posiada plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego w zakresie miejsca zamieszkania, zatrudnienia, wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego i udzielenia pomocy rodzinie. Wyraził również krytyczny stosunek do przestępstw, za które odbywa karę i nagannego trybu życia prowadzonego przed osadzeniem. Podnosząc powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko Sądu Okręgowego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnia wszystkich okoliczności składających się na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanego P. S. (2). Sąd I instancji głównym motywem rozstrzygnięcia uczynił fakt deklarowania przez skazanego uczestnictwa w podkulturze więziennej. Tymczasem nie dostrzegł, że skazany nie podejmuje żadnych działań na tym tle. Jego zachowanie w zakładzie karnym jest dowodem na faktyczne nieprzestrzeganie zasad powyższych struktur. Nie można tracić z pola widzenia, że skazany, oprócz kilku epizodycznych ukarań dyscyplinarnych w początkowym okresie odbywania kary, wiernie przestrzega regulaminu jednostki. Nadto otrzymuje on nagrody regulaminowe, został awansowany do odbywania kary w zakładzie karnym typu półotwartego, w stopniu dobrym wywiązuje się z zadań wynikających z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania, ukończył profilaktykę uzależnień, był uczestnikiem programu poświęconego radzeniu sobie z agresją, odbył kurs zawodowy, chciał podjąć zatrudnienie w zakładzie karnym. W sposób zdyscyplinowany i taktowny odnosi się do funkcjonariuszy Służby Więziennej. Taka postawa skazanego świadczy o dużym zaangażowaniu w proces resocjalizacji, co jest zaprzeczeniem zasad wyznawanych przez członków podkultury więziennej. Jego postawa w warunkach izolacyjnych nie sprzeciwia się zatem udzieleniu mu warunkowego zwolnienia. Samego deklarowania przez skazanego uczestnictwa w przedmiotowych nieformalnych strukturach nie sposób uznać za powód dyskwalifikowania wartości opinii biegłego psychologa. Opinia ta spełnia wszelkie wymagania zawarte w przepisach Kodeksu postępowania karnego. Uwzględnia ona również powody i charakter uczestnictwa skazanego w podkulturze więziennej oraz wnioski z tego wynikające. Skazany posiada obecnie krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw i trybu życia sprzed osadzenia. Potrafi on dokonać prawidłowej analizy swojego dotychczasowego zachowania, ma wystarczający wgląd we własną osobowość i ograniczenia. Autentyczny krytycyzm odnośnie postawy sprzed osadzenia pozwala na stwierdzenie, że pomimo dwukrotnego korzystania w przeszłości z warunkowego zwolnienia, tym razem pozytywna prognoza kryminologiczno – społeczna wobec skazanego nie okaże się chybiona. Aktywne uczestnictwo w programach korekcyjnych pozwala zaś --- STRONA 3 --- zakładać, że skazany potrafi kontrolować swoje zachowanie i unikać używania agresji, co było głównym motywem przestępstw, za które odbywa karę. Jego obecna postawa sprzyja zatem przestrzeganiu porządku prawnego po opuszczeniu zakładu karnego. Istotnym dla rozstrzygnięcia jest nadto fakt, iż P. S. (1) posiada plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Ma zagwarantowane miejsce zamieszkania, zatrudnienia i utrzymuje kontakt z rodziną. Niewątpliwie czynniki takie korzystnie świadczą o możliwości jego szybkiej i skutecznej readaptacji po opuszczeniu zakładu karnego. Oceniając zachowanie i postawę P. S. (1) w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, stwierdzić należy, iż w procesie jego resocjalizacji widoczna jest trwała ewolucja, która obecnie doprowadziła do ukształtowania u skazanego postawy pożądanej społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Nałożone na skazanego obowiązki oraz dozór kuratora będą, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w sposób wystarczający wpływały na kształtowanie u skazanego prawidłowego stosunku do przepisów prawa. Nakazuje to zmianę zaskarżonego postanowienia i warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.