Postanowienie II AKzw 151/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 151/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. K. zażaleń wniesionych przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2013r. (sygn. akt V2 Kow 3881/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 3881/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu M. K. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: złamanie regulaminu jednostki w ostatnim czasie (wrzesień 2013r. - pozytywny wynik testu na obecność środków odurzających), okoliczności popełnionego przestępstwa i bagatelizowanie wagi naruszania porządku prawnego. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając obrazę przepisu art. 77 § 1 kk przez uznanie, iż postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnionego przestępstwa oraz zachowanie skazanego nie dają podstaw do uznania, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego z uwagi na charakter czynu popełnionego przez skazanego, podczas gdy istnieją podstawy do warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył również skazany oświadczając, że nie zgadza się w całości z orzeczeniem Sądu I instancji. Podkreślił, że prognoza kryminologiczno – społeczna powinna być rezultatem oceny wszystkich kryteriów wymienionych w art. 77 § 1 kk. Wskazał na pozytywne aspekty swojego zachowania w zakładzie karnym. Jednocześnie --- STRONA 2 --- podniósł, że skorzystanie z przedmiotowego środka probacyjnego umożliwiłoby mu udzielenie wsparcia swojej chorej matce. Podnosząc powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu M. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Wbrew twierdzeniu skazanego, przy zbudowaniu prognozy kryminologiczno – społecznej uwzględniono wszystkie elementy wskazane w art. 77 § 1 kk zarówno te przemawiające na jego korzyść, jak i te negatywnie o nim świadczące. Po analizie całokształtu okoliczności związanych z osobą skazanego, dojść należy do przekonania, że kluczowe znaczenie dla oceny jego postawy mają zaburzenia w procesie jego resocjalizacji. Dowodzą one bowiem faktu, że skazany nie jest konsekwentny w kontrolowaniu swojego zachowania oraz wywiązywaniu się ze składanych deklaracji i zawodzi pokładane w nim zaufanie na zaawansowanym już etapie resocjalizacji. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym, przy czym podstawą oceny postawy skazanego musi być ogół okoliczności zaistniałych podczas całego okresu odbywania przez niego kary. Tymczasem w postawie M. K. w ostatnim czasie nastąpiły negatywne zmiany. We wrześniu 2013r. został również ukarany dyscyplinarnie za użycie środków odurzających. Naruszanie regulaminu jednostki na tak zaawansowanym etapie wykonywania kary dowodzi istotnych zaburzeń w procesie resocjalizacji skazanego. Wprawdzie obecnie M. K. na nowo wykazuje zaangażowanie w proces resocjalizacji, jednakże dotychczas nie zaszły w jego postawie stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. By uzasadnione stało się skorzystanie przez niego z warunkowego zwolnienia w przyszłości, powyższe przejawy zaangażowania muszą zostać połączone z konsekwentnym przestrzeganiem regulaminu jednostki penitencjarnej. Nie można również tracić z pola widzenia, że choć skazany przyznaje się do popełnienia przestępstwa, za które odbywa karę, to jednak bagatelizuje jego rangę. Tego rodzaju postawa skazanego nie może być pomijana przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Wzmacnia bowiem obawę, że w warunkach wolnościowych ponownie dopuści się on przestępstwa, skoro obecnie nie dostrzega naganności swojego dotychczasowego postępowania. Jednocześnie wskazać należy, że położenie matki M. K. nie może wpływać na rozstrzygnięcie w sprawie, gdyż okoliczność ta nie posiada znaczenia prognostycznego wobec skazanego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec M. K. . Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.