Postanowienie II AKzw 144/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 144/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. W. syna M. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2013r. (sygn. akt V2 Kow 4370/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 4370/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu P. W. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: nieprawidłowe zachowanie w zakładzie karnym, mało krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw oraz fakt korzystania z warunkowego zwolnienia w przeszłości. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podniósł, że funkcjonariusze Służby Więziennej są nastawieni negatywnie wobec niego, stąd jego liczne ukarania dyscyplinarne. Podkreślił nadto, że nie posiada już „problemu narkotykowego” i zadeklarował, że będzie przestrzegał porządku prawnego po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu P. W. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Nie można tracić z pola widzenia, że skazany próbuje znaleźć uzasadnienie dla uwzględnienia swojego wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienie jedynie w postawie jaką przyjął w warunkach izolacyjnych. Tymczasem, aby udzielenie warunkowego zwolnienia było możliwe konieczne jest sformułowanie wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej, co obecnie nie jest możliwe. Nie można bowiem tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. P. W. wielokrotnie naruszył porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto korzystał z warunkowego zwolnienia, a mimo powyższego w krótkim czasie po opuszczeniu zakładu karnego ponownie dopuścił się przestępstw. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Okoliczności te nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Podczas obecnej izolacji dotychczas w zachowaniu skazanego nie nastąpiły zmiany, które mogłyby uzasadniać przyjęcie, że tym razem po opuszczeniu zakładu karnego nie dopuści się przestępstwa. W świetle całokształtu okoliczności związanych z osobą P. W., jego postawa wobec organów ścigania, nie może być jeszcze uzasadnionym powodem do przyjęcia, że obecnie skazany będzie przestrzegał porządku prawnego w razie opuszczenia zakładu karnego. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.