Postanowienie II AKzw 1433/12

--- STRONA 1 --- | . 5 Sygnatura akt: II AKzw 1433/12 ' Dnia 15 października 2012 roku. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: S.S.A. Robert Wróblewski Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R.A zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego w Opolu na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 31 sierpnia 2012 roku, sygnatura akt IV Kow 2202/12, w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 437 8 1 k.p.k. wzw. zart. 1$ 2kk.w. — postanawia zaskarżone postanowienie w utrzymać w mocy. Sąd Okręgowy w Opolu, postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 roku, w sprawie o sygnaturze akt IV Kow 2202/12, udzielił R. A. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, wyznaczając okres próby do dnia 16 października 2017 roku, podczas trwania którego oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora w miejscu zamieszkania i nałożył na niego obowiązki w postaci: wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymania się od nadużywania alkoholu, zawiadamiania kuratora sądowego o zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu oraz powstrzymywania się od kontaktowania z osobami karanymi i uzależnionymi od alkoholu lub środków odurzających. Z postanowieniem tym nie pogodził się Prokurator Okręgowy w Opolu. 'W zażaleniu prokurator zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia przez niezasadne przyjęcie, że skazany spełnia ustawowe przesłanki określone dyspozycją art. 77 $ 1 k.k., podczas gdy należyta ocena okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowania skazanego po jego popełnieniu wskazują na przedwczesność zaskarżonego postanowienia i brak przekonania, że cele kary zostały już osiągnięte, zwłaszcza jeżeli oceniać będziemy przez pryzmat społecznego poczucia sprawiedliwości. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez odmowę udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanemu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie prokuratora nie jest zasadne, przez co zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Ustalenie przez Sąd Okręgowy pozytywnej prognozy kryminologiczno-społecznej dla R. A., przy uwzględnieniu warunków wskazanych w art. 77 $ 1 k.k., jest prawidłowe. Skarżący niekwestionuje istnienia po stronie skazanego szeregu okoliczności prognostycznie dodatnich, świadczących ojego właściwej postawie. Z uwagi na powyższe — szczegółowe odnoszenie się do tych okoliczności jest zbędne. Wbrew twierdzeniom skarżącego zasadności udzielania skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat społecznego poczucia sprawiedliwości. Skoro bowiem sąd orzekający w sprawie, wymierzając karę, prawomocnie nie wyznaczył surowszych ograniczeń do skorzystania przez skazanego z warunkowego zwolnienia na podstawie art. 77 $ 2 k.k., to nie sposób przyjąć, aby tak właśnie wolno było czynić na etapie postępowania wykonawczego. A do tego przecież sprowadzałoby się uwzględnienie tej części argumentacji prokuratora. Zadania prewencji generalnej odwołujące się do społecznego oddziaływania kary ze względu na charakter przestępstwa mogą być realizowane jedynie przez sąd wyrokujący (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12.10.2007r., II AKzw 754/07, LEX nr 327521). 'W tym konkretnym przypadku nie można też podzielić dalszej argumentacji skarżącego sprowadzającej się do tego, że bezwzględną przeszkodę do udzielenia skazanemu przedmiotowego środka probacyjnego stanowią okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie skazanego po jego popełnieniu. 3 : TAJ o Nie ulega wątpliwości, że R. A. dopuścił się zbrodni zabójstwa że szczególnym okrucieństwem, a po jej popełnieniu pomawiał o współudział w zabójstwie współoskarżonych. Jednakże takie zachowanie skazanego sprzed osadzenia nie może być oceniane w oderwaniu od obecnie prezentowanej przez niegó postawy. Gdyby było inaczej, to resocjalizacja sprawców tego rodzaju zbrodni w ogóle pozbawiona byłaby sensu. "Tymczasem, na podstawie opinii psychologicznej stwierdzić należy, że skazany wykazuje duże zaangażowanie w pracy nad sobą. Odbył terapię odwykową, jest liderem wewnętrznej grupy AA, jest przy tym świadomy, że alkohol był wjego przypadku istotnym czynnikiem kryminogennym. Nadto ukończył kurs psycho-korekcyjny w zakresie kontrolowania zachowań agresywnych. Potrafi teraz zapanować nad bodźcami, które w przeszłości doprowadziły go do popełnienia przestępstwa. Wiadomo też, że R. A. jest osobą podatną na oddziaływania i jego zachowanie w trakcie izolacji uległo korekcie. Skazany został wielokrotnie poddany weryfikacji w warunkach wolnościowych. Korzystał z czasowych zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego, z których powracał o czasie, a w trakcie ich trwania zachowywał się prawidłowo. Powyższe świadczy o sprawdzeniu się skazanego w warunkach kontrolowanej wolności i pozytywnie rokuje odnośnie jego zachowania w razie opuszczenia jednostki. Docenić także należy i to, że zdobył on wiele nagród regulaminowychii nigdy nie został ukarany dyscyplinarnie, a to— mającna uwadze długotrwałość izolacji — posiada znaczenie szczególne. Mając na uwadze powyższe okoliczności nie można uznać, tak jak czyni to skarżący, aby zachowanie skazanego było co najwyżej poprawne. Otóż taka postawa musi wynikać z zaangażowania skazanego w proces resocjalizacji i jednoznacznie wskazuje na zerwanie z nawykiem naruszania porządku prawnego. W świetle takiej, ugruntowanej w trakcie odbywania długoterminowej kary, postawy R. A. okoliczności popełnienia przestępstwa nie mogą wykluczać przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologiczno—społecznej. Tak ugruntowana postawa skazanego minimalizuje obawy związane z jego prawidłowym funkcjonowaniem w społeczeństwie. Stanowisko prokuratora, wyrażające obawy, jest zrozumiałe. Pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna, jak każda inna prognoza, zawiera element ryzyka związanego z możliwością jej niespełnienia. Jest najzupełniej oczywiste, że nikt nie jest w stanie udzielić pełnej gwarancji na --- STRONA 3 --- . . i trafność prognozy. Rzecz jednak w tym, aby ryzyko związane z niespełnieniem się takiej prognozy było ograniczone do akceptowalnego stopnia, to znaczy takiego, który resocjalizacji nie poźbawia sensu, ale minimalizuje zagrożenie do dających się przewidzieć, rozsądnych granic. In concreto stopień ryzyka ograniczony jest dodatkowo szerokim zakresem nałożonych na skazanego obowiązków oraz dozorem kuratora, co pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że dalsza resocjalizacja R. A. może przebiegać w warunkach wolnościowych. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.