Postanowienie II AKzw 139/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 139/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego F. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 8 stycznia 2014r. (sygn. akt III Kow 867/13/el) w przedmiocie zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 8 stycznia 2014r. odmówił zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego skazanemu F. S.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na treść tego orzeczenia, polegający na ustaleniu przez Sąd Okręgowy, iż odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie jest wystarczające dla osiągnięcia celów kary, co skutkowało odmową udzielenia zezwolenia na odbywanie przez skazanego F. S. kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego z uwagi na niespełnienie w ocenie sądu przesłanki określonej w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. --- STRONA 2 --- Wskazując na powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu F. S. zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego F. S. na uwzględnienie nie zasługuje. Właściwa selekcja jest kluczowym warunkiem powodzenia programów stosowania dozoru elektronicznego. Głównym kryterium tej selekcji jest oczywiście całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na jego prognozę kryminologiczną - jego postawa, właściwości osobiste, sytuacja życiowa, środowisko rodzinne i domowe, sytuacja majątkowa itd. Co istotne, ustawodawca różnicuje nieco przesłanki zastosowania dozoru elektronicznego w zależności od tego, czy miałby być to dozór całkowicie zastępujący odbycie kary w zakładzie karnym (art. 6 ust. 1) czy też dozór odnoszący się do końcowej części kary, pierwotnie odbywanej w zakładzie karnym (art. 6 ust. 2). Stanowisko Sądu I instancji zasługuje na pełną akceptację. Skazany F. S. był wielokrotnie karany i w okresie próby w przedmiotowej sprawie popełnił podobne przestępstwo, co wskazuje na znaczny stopień zdemoralizowania. W tej sytuacji (art. 6 ust 1 ustawy z 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego) trzeba stwierdzić, że stopień demoralizacji skazanego przemawia za potrzebą odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Argumenty podniesione w zażaleniu obrońcy skazanego nie podważają trafności oceny Sądu I instancji, stąd też brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając to wszystko na względzie orzeczono jak na wstępie.