Postanowienie II AKzw 137/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 137/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez dyrektora w sprawie skazanego J. M. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2013r. (sygn. akt V 2 Kow 4561/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu J. M.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Dyrektor Zakładu Karnego Nr 1 we W. zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie dyrektora zasługuje na uwzględnienie. Niekwestionowane jest, że podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno-kryminologiczna, co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności, wyrażająca się w przekonaniu, że skazany nie popełni ponownie przestępstwa. Formułując prognozę kryminologiczną należy ocenić zachowanie i postawę skazanego w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, w kontekście ustalenia, czy ewolucja w procesie resocjalizacji jest widoczna i ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. W osobowości skazanego mają --- STRONA 2 --- zajść takie zmiany, które spowodują ukształtowanie pożądanych postaw społecznych, w tym w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Sąd pierwszej instancji, ustalając wobec J. M. negatywną prognozę kryminologiczną, za podstawę swojej decyzji przyjął fakt, że skazany nie przyznaje się do popełnienia czynów, za które odbywa karę pozbawienia wolności i w tym względzie jest bezkrytyczny, a w związku z tym proces resocjalizacji nie został zakończony. Takie sformułowanie uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala stwierdzić, że Sąd Okręgowy decydującą rolę przypisał okolicznością, które nie mają istotnego znaczenia w rozumieniu art. 77 § 1 k.k. Należy stwierdzić, że przyznanie się, czy też nie przyznanie się do popełnienia czynu, za który skazany odbywa karę, nie ma istotnego znaczenia w orzekaniu o przedterminowym zwolnieniu, bo poprawnie mogą żyć po zwolnieniu zarówno ci, którzy uznali swą winę, jak i co ją negują mimo prawomocności orzeczenia. Przypomnieć natomiast należy, że tylko całościowa analiza wszystkich okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k. może być podstawą ustalenia prognozy społeczno-kryminologicznej.. Ze spostrzeżeń zawartych w opinii z zakładu karnego wynika, że zachowanie skazanego podczas pobytu w tej jednostce ocenić należy jako bardzo dobre i nie budzące zastrzeżeń. Jest regulaminowy wobec przełożonych, w gronie współosadzonych funkcjonuje zgodnie i bardzo dobrze spełnia wymogi regulaminu i porządku wewnętrznego. W zakładzie karnym pracuje i z pracy wywiązuje się dobrze. Korzystał z czasowych zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego, z których powracał w terminie. Taka postawa skazanego niewątpliwie świadczy o tym, że jest on zainteresowany dokonaniem pozytywnych zmian w swojej osobowości. W opinii wskazano, że prognozę kryminologiczno – społeczną ocenić należy jako pozytywną, a Dyrektor Zakładu Karnego Nr 1 we W. złożył wniosek o warunkowe zwolnienie. W tej sytuacji nie przesądzając o sposobie rozstrzygnięcia sprawy należało zaskarżone postanowienie uchylić do ponownego rozpoznania celem dokonania przez Sąd I instancji prawidłowej oceny wszystkich dowodów zebranych w sprawie.