Postanowienie II AKzw 1358/19 Dnia 30 grudnia 2019 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie

--- STRONA 1 --- . . Sygn. akt: II AKzw 1358/19 Dnia 30 grudnia 2019 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: (.)SA.W.Z. Protokolant - st. sekr. sąd. L L. przy udziale prokuratora Beaty Syk- Jankowskiej po rozpoznaniu w sprawie R. J., s. S., ur. (...) wR. skazanego za przestępstwo z art. 278 $ 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego dnia 5 listopada 2019 roku przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 30 października 2019 roku w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ I K.pk. i art. 624 $ 1 k.pk. w zw. zart. 1$ 2kk.w. postanawia: ” I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. Sąd Okręgowy w Radomiu wyżej wymienionym postanowieniem odmówił skazanemu R. J. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności (k. 20). Na postanowienie to zażalenie wniósł skazany (k. 23). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie na uwzględnienie nie zasługuje. Oceniając aktualną postawę skazanego R. J. w świetle okoliczności wymienionych w art. 77 $ 1 k.k. należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego w Radomiu, że na obecnym etapie resocjalizacji nie można postawić wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej, co nie pozwala na udzielenie mu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. U podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia legły bowiem prawidłowe ustalenia faktyczne poczynione w oparciu o analizę okoliczności korzystnych, jak i niekorzystnych dla skazanego. Podniesione przez skarżącego argumenty, ograniczające się do zaakcentowania postępu w resocjalizacji, nieodległego końca kary oraz chęci powrotu do rodziny, nie są w stanie doprowadzić do uwzględnienia zażalenia. Zachowanie i postawa skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności nie są tak wzorowe, jak oczekuje się od osadzonego ubiegającego się o skrócenie prawomocnie orzeczonej kary. pozbawienia wolności w drodze warunkowego zwolnienia. R. J. był bowiem dotychczas zaledwie trzykrotnie nagrodzony regulaminowo, zaszła przy tym konieczność udzielenia mu kary dyscyplinarnej. --- STRONA 2 --- . , Nie uczestniczy on również w systemie przepustkowym, brak jest więc możliwości miarodajnej oceny jego zachowania w warunkach wolnościowych. W tej sytuacji nie sposób przyjąć, aby wykonywanie pracy na rzecz zakładu karnego, najpierw na jego terenie, zaś od 25 października 2019 roku poza terenem jednostki, było wystarczające do uzyskania warunkowego zwolnienia, które winno być rezultatem wyróżniającej się ponad przeciętność postawy osadzonego. Postawa skazanego i jego zaangażowanie w proces resocjalizacji nie mają zaś charakteru na tyle utrwalonego, aby jednoznacznie przyjąć, że dalsza resocjalizacja może być kontynuowana w warunkach wolnościowych. 'W świetle wskazanych wyżej racji, dla pozytywnego ustosunkowania się do wniosku skazanego niezbędne jest dalsze sprawdzenie jego postawy, zarówno w warunkach penitencjarnych, jak i podczas ewentualnych pobytów na wolności. Gdy zaś proces*ten przyniesie pozytywne efekty, dopiero wówczas udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia będzie można uznać za możliwe. Aktualnie brak jest jednak ku temu dostatecznych przesłanek. Warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary jest bowiem wyjątkiem od zasady odbycia kary w rozmiarze orzeczonym w wyroku (treść przepisu art. 77 $ 1 k.k. wyraźnie wskazuje na jego fakultatywny charakter), dlatego też jego udzielenie powinno być poprzedzone dostatecznie silnym - opartym na analizie okoliczności określonych w tym przepisie — przekonaniem, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełni ponownie przestępstwa. "Tymczasem - jak słusznie uznał Sąd Okręgowy - prognoza ta w stosunku do osoby skazanego w chwili obecnej jest negatywna. Z tych też przyczyn — nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia - zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie. Orzeczenie o wydatkach związanych z postępowaniem odwoławczym sąd wydał w oparciu o art. 624 $ 1 k.pk. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w uznając iż ich uiszczenie byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe.