Postanowienie II AKzw 133/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 133/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. K. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2013r. (sygn. akt V2 Kow 3273/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 3273/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu J. K. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: okoliczności popełnionych przez niego przestępstw, dyssocjalną osobowość, problemy z alkoholem, fakt uprzedniego wielokrotnego korzystania z warunkowego zwolnienia oraz zmienne zachowanie w trakcie odbywania kary. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że w zakładzie karnym pracował nad zmianą swojej postawy wobec porządku prawnego i nałogu. Wyraził krytycyzm odnośnie przestępstw, za które odbywa karę. Wskazał na pozytywne aspekty swojego zachowania w trakcie izolacji, zwłaszcza na uczestniczenie w kursach edukacyjno – korekcyjnych i wykonywanie pracy na rzecz zakładu. Podkreślił, że w świetle całokształtu jego pozytywnego zachowania w zakładzie karnym, dopuszczenie się przekroczeń dyscyplinarnych nie powinno mieć decydującego wpływu na rozstrzygniecie w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu J. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym, przy czym podstawą oceny postawy skazanego musi być ogół okoliczności zaistniałych podczas całego okresu odbywania przez niego kary. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest w dalszym ciągu zmienna. Otrzymał on wprawdzie wielokrotnie nagrody regulaminowe, jednakże w ostatnim czasie został również trzykrotnie ukarany dyscyplinarnie, w tym za powrót z przepustki pod wpływem alkoholu. Naruszanie regulaminu jednostki na tak zaawansowanym etapie wykonywania kary dowodzi istotnych zaburzeń w procesie resocjalizacji skazanego. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że J. K. jest uzależniony od alkoholu. W izolacji uczęszczał na zajęcia grupy AA i kilkukrotnie deklarował, że nie powróci do nałogu, których to zapewnień nie dotrzymał. Dowodzi to problemów skazanego z kontrolowaniem swojego zachowania w warunkach wolnościowych. Uznać zatem należy, że pomimo umiejętności analizowania mechanizmów własnego zachowania oraz zdolności do kontrolowania zachowań patologicznych, skazany nie podejmuje wysiłku rzeczywistej zmiany własnej postawy. Z uwagi na fakt, że poprawne zachowanie w warunkach wolnościowych w dużej mierze zależeć będzie od utrzymywania abstynencji, a skazany w dalszym ciągu nie chce zrezygnować z używania alkoholu, uznać należy, że wciąż pozostaje on wierny regułom jakimi kierował się przed osadzeniem opierającym się na braku poszanowania dla porządku prawnego i nadużywaniu alkoholu. Wprawdzie obecnie J. K. na nowo wykazuje zaangażowanie w proces resocjalizacji, jednakże dotychczas nie zaszły w jego postawie stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. Powyższe przejawy zaangażowania muszą bowiem zostać połączone z wyeliminowaniem spożywania alkoholu i przestrzeganiem regulaminu jednostki penitencjarnej, by uzasadnione stało się skorzystanie z warunkowego zwolnienia. Istotne znaczenie prognostyczne posiada w przypadku J. K. jego uprzednia wielokrotna karalność sądowa oraz czterokrotne korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia. Pomimo korzystania z przedmiotowych środków probacyjnych, skazany powracał do naruszania porządku prawnego. Już czterokrotnie zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Także warunki środowiskowe jakie skazany zastanie po opuszczeniu zakładu karnego nie będą sprzyjać kontynuowaniu jego resocjalizacji w warunkach wolnościowych. Pomimo zapewnień, że będzie on mógł zamieszkać u konkubiny, nie przedstawił wymaganego zaświadczenia w tym zakresie. Argumentacja skazanego odnośnie powodów niedostarczenia takiego dokumentu jest niewiarygodna, zwłaszcza w kontekście przedłożonego zaświadczenia o zapewnionym miejscu w Schronisku (...). Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec J. K.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.