Postanowienie II AKzw 1311/19 IPOSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2019 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- . . : Sygn. akt II AKzw 1311/19 IPOSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2019 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Barbara du Chóteau 1.0.0.1. Protokolant: st. sekr. sąd. kabela Lipska przy udziale prokuratora Cezarego Maja po rozpoznaniu w sprawie M, O,, syna M. i B. z domu B., urodzonego (...) w G. skazanego wyrokiem łącznym zażalenia wniesionego w dniu 4 listopada 2019 roku przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z 29 października 2019 roku w sprawie IK. (...)/wz i w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k., art. 624 $ 1 k.pk. w zw. zart. 1 $2 k.k.w. postanawia: utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy; zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. Postanowieniem z dnia 29 paździenika 2019 roku Sąd Okręgowy w Radomiu odmówił skazanemu M. O. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności ze względu na brak dodatniej prognozy społeczno — kryminologicznej (k. 31). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany (k. 33 - 37). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. . Sąd Okręgowy w Radomiu trafnie uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie dopuści się kolejnych przestępstw. Skarżący — podejmując polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu - nie wskazał w zażaleniu na żadne nowe, nieznane uprzednio okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę zmiany decyzji znajdującej oparcie w przepisach obowiązującego prawa. Analiza opinii Aresztu Śledczego w R. (k. 18) pozwala na stwierdzenie, że w postawie skazanego można dostrzec czynniki pozytywne, do których odwołuje się autor zażalenia, a które zostały dostrzeżone przez Sąd I instancji. Okoliczności te, choć znaczące, nie są jednak wystarczające dła uwzględnienia wniosku skazanego i udzielenia mu --- STRONA 2 --- B warunkowego zwolnienia. Poprawne zachowanie w warunkach izolacji nie przesądza bowiem automatycznie o istnieniu pozytywnej prognozy co do jego przyszłego zachowania na wolności. Pomimo tego, Że proces resocjalizacji skazanego zmierza w pożądanym kierunku, to sformułowanie wobec niego jednoznacznie pozytywniej prognozy społeczno — kryminologicznej nie jest jeszcze możliwe. Prawidłowa postawa skazanego wymaga bowiem weryfikacji podczas korzystania z instrumentów umożliwiających pobyt w warunkach wolnościowych (przepustki nagrodowe, zezwolenia na czasowe opuszczanie jednostki penitencjarnej), co dotychczas nie miało miejsca. Powyższe jest zaś nieodzowne dla ustalenia nie tylko tego, czy w jego osobowości rzeczywiście zaszły pozytywne zmiany, ale także, czy mają one charakter zupełny i trwały, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę dotychczasową linię życiową wyżej wymienionego, który nie jest sprawcą przypadkowym, lecz odbywa karę orzeczoną wyrokiem łącznym, obejmującym cztery wyroki jednostkowe, zaś ogółem był siedmiokrotnie karany sądownie za różne rodzajowo przestępstwa. , Nie można przy tym pomijać, że zachowanie skazanego nie jest aż tak wyróżniające, skoro od początku odbywania kary (tj. od listopada 2018 roku) otrzymał zaledwie pięć nagród regulaminowych, zaś karę pozbawienia wolności wciąż odbywa w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany jego zmianą na system programowego oddziaływania. To z kolei nie pozwala na uznanie, iż skazany rzeczywiście zaangażował się w proces resocjalizacji i chce zmienić dotychczasowy sposób życia. Nie sposób zatem uznać, by cele wychowawcze kary zostały już osiągnięte, co Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił. Odnosząc się zaś do tych twierdzeń skarżącego, z których wynika, iż jego zdaniem, winien skorzystać z instytucji warunkowego zwolnienia z uwagi na trudną sytuację rodzinną, wskazać należy, że owa okoliczność - jako niewyszczególniona w przepisie art. 77 $ 1 kk. - nie należy do katalogu przesłanek w oparciu, o które formułuje się prognozę co do przestrzegania porządku prawnego. Podnoszone w zażaleniu okoliczności mogą ewentualnie zostać poddane analizie w postępowaniu w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Instytucja warunkowego zwolnienia, jako wyjątek od wykonania orzeczonej kary w całości, nie może stanowić surogatu innych instytucji prawa karnego wykonawczego, tj. przerwy w wykonaniu kary, a skorzystanie z jednej z tych form nie zależy od woli skazanego. Zauważyć nadto należy, że choć deklaracje co do podjęcia zatrudnienia i chęci udzielenia osobom najbliższym pomocy finansowej, jak też zamiary zawarcia związku małżeńskiego, są pozytywnymi czynnikami w kontekście dalszej readaptacji społecznej, to nie stanowią takiej przeciwwagi dla dostrzeżonych przez Sąd I instancji okoliczności o negatywnej wymowie, by mogły doprowadzić do podważenia słuszności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie — nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia — zaskarżone orzeczenie należało utrzymać w mocy. Rozstrzygnięcie o wydatkach uzasadnia przepis art. 624 $ 1 k.pk. w zw. z art. 1 $ 2k-k.. Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.