Postanowienie II AKzw 1295/11 Dnia 21 grudnia 2011 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie

--- STRONA 1 --- BB . 1 Sygn. akt II AKzw 1295/11 Dnia 21 grudnia 2011 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: (...) S.A. W. Z. Protokolant: sekr. sąd. Maria Kraska p przy udziale L. P. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie R. S. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 3 listopada 2011 roku . w przedmiocie zastosowania leczenia odwykowego w związku z uzależnieniem na podstawie art. 437 $ I k.pk. i art. 624 $ 1 k.p.k. w związku z art. 1 $ Zk.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; IL zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa, / Postanowieniem zdnia 3 listopada 201 1 roku Sąd Okręgowy w Lublinie na podstawie art. 1 17 k.k.w. postanowił o stosowaniu wobec / - R.S. leczenia związanego z uzależnieniem od alkoholu. / / Postanowienie powyższe zaskarżył skazany, który nie precyzując zarzutów domagał się zmiany tego orzeczenia i nie stosowania i wobec niego leczenia odwykowego, wskazując, że jego wolą jest odbyć leczenie w warunkach wolnościowych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie jest zasadne. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń co do występowania u skazanego uzależnienia od alkoholu i potrzeby objęcia go stosownym leczeniem. Wniosek o potrzebie poddania skazanego leczeniu odwykowemu, ukształtowany na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania, mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia i ocenionych zgodnie z regułami określonymi w art. 7 k.pk., zasługuje na akceptację i nie może zostać skutecznie podważony. Uzupełniając wywody poczynione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 117 k-kw. skazanego, u którego stwierdzono uzależnienie od alkoholu albo środków odurzających lub substancji psychotropowych, a także skazanego za przestępstwo określone w art. 197-203 Kodeksu karnego popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych obejmuje się, za jego zgodą, odpowiednim leczeniem i rehabilitacją. W razie braku zgody o stosowaniu leczenia lub rehabilitacji orzeka sąd penitencjarny. Z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że podstawą decyzji sądu penitencjarnego o zastosowaniu wobec skazanego uzależnionego od alkoholu leczenia odwykowego jest stwierdzenie uzależnienia oraz brak zgody samego skazanego na poddanie się takiemu --- STRONA 2 --- / * ! leczeniu. Wystąpienie wskazanych wyżej dwóch przesłanek obliguje sąd penitencjarny do Zastosowania wobec skazanego stosowanego leczenia odwykowego (por.: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 6 czerwca 2006 roku, II AKzw 594/06, Lex nr 269293). Skoro treść opinii psychologicznej oraz pisma Dyrektora Zakładu Karnego w O. dotyczącego skazanego nie pozostawia wątpliwości, że skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu, a jednocześnie nie wyraża zgody na odbycie terapii odwykowej, to w pełni zasadne było orzeczenie o zastosowaniu wobec niego leczenia odwykowego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu wskazać należy, że deklaracje skazanego co do odbycia leczenia w warunkach wolnościowych uznać je należy za całkowicie gołosłowne i wobec spełnienia przesłanek z art. 117 kkw, nie mogą skutecznie podważyć trafności orzeczenia Sądu I Instancji. Niezależnie od powyższego, zwrócić należy uwagę na to; że zgodnie z art. 19 $ 1 k.k.w. w postępowaniu wykonawczym sąd orzeka na + wniosek prokuratora, skazanego, albo jego obrońcy oraz z urzędu, a jeżeli ustawa tak stanowi — na wniosek innych osób. Żaden przepis 7 Kodeksu karnego wykonawczego nie przewiduje aby dyrektor zakładu karnego był uprawniony do składania, wniosku o wydanie orzeczenia w przedmiocie zastosowaniu wobec skazanego leczenia odwykowego. W takim stanie rzeczy informacja dyrektora w tym przedmiocie może stanowić jedynie podstawę do wszczęcia przez sąd postępowania z urzędu, nie może być natomiast potraktowana jako wniosek o wszczęcie tego postępowania. Nieprawidłowe było więc znajdujące wyraz w komparycji zaskarżonego postanowienia uznanie sądu pierwszej instancji, że postępowanie niniejsze toczy się z wniosku dyrektora zakładu karnego. Powyższe pismo : | w przedmiocie potrzeby zastosowania wobec skazanego leczeni odwykowego należało natomiast potraktować jako informację inicjującą wszczęcie przez Sąd Okręgowy postępowania z urzędu. Uchybienie to nie miało żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nie znajdując z powyższych względów podstaw do uwzględnienia zażalenia skazanego, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone _ _ _ * postanowienie. Z uwagi na trudną sytuację finansową skazanego Sąd Apelacyjny w Lublinie uznał, że zachodzą podstawy do zwolnienia go od wydatków za postępowanie odwoławcze, albowiem ich uiszczenie byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe. Powyższe rozstrzygnięcie" ,_ - uzasadnia przepis art. 624 $ 1 k.pk. w związku z art. 1 $ 2k.k.w. Az Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu. m" l ; 7 7” A | w