Postanowienie II AKzw 1238/06 o m POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2007r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale K

--- STRONA 1 --- | - skan, MK. Ydlów, ' . - adr. * aut dzo SO A Sygn. akt II AKzw 1238/06 o m POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2007r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant : Jzabela Marciniak po rozpoznaniu w sprawie skazanego E M zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 października 2006r. w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art.437 $ 1 kpk w zw. zart. I $ 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgo- wemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania; 2. odroczyć sporządzenie uzasadnienia postanowienia do dnia 5 lutego 2007r. , UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 października 2006r. odmówił skazanemu E M warunkowego przedtermi- nowego zwolnienia z odbycia pozostałej, kary pozbawienia wolności orzeczonej w wysokości 7 lat i 6 miesięcy, której koniec przypada na dzień 7 maja 2007r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie obrońca skazanego, który zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, nie wskazując o jaki przepis --- STRONA 2 --- chodzi, i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: - Zażaleniu obrońcy skazanego nie można odmówić racji, chociaż nie jest możliwa zmiana zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skazanego w instancji odwoławczej. Na wstępie należy zauważyć, że jakkolwiek Autor zażalenia stawia zarzut obrazy prawa materialnego, to w istocie, co jednoznacznie wynika z uzasadnie- nia środka odwoławczego, kwestionuje ustalenia faktyczne w przedmiocie pro- gnozy kryminologicznej. W orzecznictwie i doktrynie jednomyślnie wyrażany jest pogląd, że zarzut obrazy prawa materialnego może być skutecznie podno- szony tylko wówczas, gdy dotyczy zastosowania lub niezastosowania przepisu zobowiązującego sąd do jego bezwzględnego respektowania. Jeżeli natomiast ustawa stwarza tylko możliwość zastosowania określonego przepisu prawa ma- terialnego, to przez niezastosowanie tego przepisu sąd nie dopuszcza się obrazy prawa materialnego. W kontekście powyższych stwierdzeń należy odnieść się do charakteru przepisu art. 77 $ 1 kk, a mianowicie, czy zobowiązuje on sąd do jego zastoso- wania w wypadku wystąpienia pozytywnej prognozy kryminologicznej oraz czy możliwa jest „obraza” przez sąd tego przepisu w sytuacji, w której została usta- lona pozytywna prognoza, a skazanemu odmówiono warunkowego zwolnienia. W orzecznictwie sądowym można spotkać się z poglądem, że warunkowe zwol- nienie z odbycia reszty kary jest zawsze fakultatywne, a zatem nawet zaistnienie wszystkich przesłanek wymienionych w tym przepisie , jak i w art. 78 $ I kk nie obliguje sądu do udzielenia tego zwolnienia ( por. postanowienie Sądu Apela- cyjnego w Lublinie z dnia 26.102005r, 1] AKzw 622/05). Sąd Apelacyjny rozpoznający niniejszą sprawę nie akceptuje poglądu o , „fakultatywności” stosowania art. 77 $ 1 kk. Aprobata dla stanowiska, że ustale- nie pozytywnej prognozy nie obliguje sądu do warunkowego zwolnienia skaza- --- STRONA 3 --- 4 nego nakazuje postawić pytanie, jakie zatem w tej sytuacji przesłanki mogą za- decydować o odmowie tego zwolnienia, jakie znaczenie ma przepis art. 77 $ 1 kk oraz czy nie może to doprowadzić do dowolności w orzecznictwie sądowym, -.. która zapewne nie była intencją ustawodawcy. Poszukując ewentualnych przesłanek dla odmowy warunkowego zwol- nienia, przy pozytywnej prognozie kryminologicznej, nie można pomijać faktu, że w obecnym uregulowaniu tej instytucji ustawodawca zrezygnował z prze słanki w postaci „osiągnięcia innych celów kary” niż indywidualno-prewencyjne (por. art. 90 $ | kk z 1969r.). Ponadto użyte w art. 77 $ | kk sformułowanie „tylko wówczas” jednoznacznie wskazuje, że warunkowe zwolnienie lub jego odmowa może nastąpić tylko w wypadku zaistnienia lub braku przesłanki okre- ślonej w tym przepisie. Nie jest zatem możliwe poszukiwanie w innych przepi- sach kodeksu karnego dodatkowych przesłanek warunkowego zwolnienia, np. w art. 53 $ I kk poprzez art. 56 kk. Przyjmując nawet, że przepis art. 56 kk ma także zastosowanie przy orzekaniu środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, a nie tylko środków karnych, należy wyrazić pogląd, że odpowiednie stosowanie art. 53 $ kk do instytucji warunkowego zwolnienia nie może prowa- dzić do „wydrążenia” z treści art.77 $ I kk i przyjmowania innych - niż wymie- niona w tym przepisie — przesłanek warunkowego przedterminowego zwolnie- nia. Odmienne stanowisko prowadziłoby do wniosku, że użyte w art. 77 $ 1 kk słowa „tylko wówczas” w istocie oznaczają „nie tylko wówczas”. Powyższy wywód uzasadnia stwierdzenie, że jedyną przesłanką warun- kowego zwolnienia jest pozytywna prognoza, a skoro tak, to odmowa warunko- wego zwolnienia przy jej spełnieniu musiałaby opierać się na przesłankach po- zaustawowych, co niewątpliwie doprowadziłoby do dowolności w orzecznictwie sądowym. Orzekanie w przedmiocie warunkowego zwolnienia ma charakter fa- kultatywny, który jednak ograniczony jest do ustalenia, w oparciu o podstawy wymienione w art. 77 $ | kk, prognozy społeczno-kryminologicznej. Natomiast i w sytuacji ustalenia, ze skazany'po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku | | , --- STRONA 4 --- - ' i . : l prawnego (pozytywna prognoza) warunkowe przedterminowe zwolnienie staje się obowiązkiem sądu. W takim wypadku, przy odmowie warunkowego zwol- nienia może być skutecznie podnoszony w środku odwoławczym zarzut obrazy "prawa materialnego w postaci art. 77 $ 1 kk. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy i odczytując zarzut zażalenia jako - kwestionujący ustalenia faktyczne, należy zauważyć, że Sąd Okręgowy progno- zując zachowanie skazanego na wolności pominął te wszystkie elementy, o któ- rych mowa w zażaleniu oraz te, które obszernie przedstawiono w opinii o ska- zanym. Nie byłoby to błędem, gdyby Sąd Okręgowy wskazał inne ustawowe podstawy, które uzasadniają przyjęcie negatywnej prognozy społeczno- kryminologicznej, a jednocześnie uzasadnił, dlaczego te podstawy winny mieć znaczenie dominujące dla prognozy. Tymczasem Sąd I instancji odwołuje się w uzasadnieniu zaskarżonego po- stanowienia do pozaustawowych okoliczności, które nie mają znaczenia progno- stycznego (charakter przestępstwa) albo wskazuje jedynie hasłowo podstawy tej prognozy (okoliczności przestępstwa). W tym zakresie Sąd Penitencjarny bez- krytycznie zaakceptował ustalenia w przedmiocie prognozy zawarte w opinii sporządzonej przez administrację zakładu karnego. Uzasadnienie postanowienia winno wskazywać, jakie konkretnie „okoliczności popełnienia przestępstwa” przyjęto do podstawy prognozy i w jaki sposób przekładają się one na tę pro- gnozę. W powyższych kwestiach Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wielokrotnie zajmował jednoznaczne stanowisko (p. postanowienia SA z dnia 13 i 21 paź- dziernika 2004r. ( II AKzw 685/04 i II AKzw 709/04 — OSA 2005/4/22-23). Uniemożliwia to ocenę zaskarżonego orzeczenia, a tym samym powoduje konieczność jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do po- nownego rozpoznania, w toku którego zostanie ustalona podstawowa przesłanka warunkowego zwolnienia, a mianowicie prognoza społeczno-kryminologiczna, w oparciu o podstawy wymienione w art. 77 $ 1 kk. W związku z powyższym późno wiono jak na wstępie. _Lf „O z Zgodność niniejszego odpisu z ory- O TYgO CET | glwelem-"świerdzam i świadczą, że Nasi Td JU M Glienznne je ? wykgrolne.— . ę = Zs A rodem, ana DOL OĘ KA " > rownik Sektdarian