Postanowienie II AKzw 1227/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1227/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lech Magnuszewski Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie R. Ch. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 3 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciążyć nimi Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że w przypadku R. Ch. nie zachodzi podstawowa przesłanka uzasadniająca udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawie- nia wolności w systemie dozoru elektronicznego, przewidziana w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 wrze - śnia 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z 2010 r. Nr 142, poz. 960, dalej jako „ustawa”). Zgodnie z powołanym prze- pisem można udzielić zgody, o którą ubiega się skazany, wyłącznie wtedy, gdy byłoby to wystarczają- ce do osiągnięcia celów kary. Potrzeba zatem pewności, że pomimo niewykonania orzeczonej kary po- zbawienia wolności - czy to w części, czy też w całości - cele zapobiegawcze i wychowawcze, które orzeczona kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, będą spełnione. Sąd Apelacyjny takiego przekonania nie nabrał i uznał, iż przeciwko udzieleniu zezwolenia na obycie kary w systemie dozoru elektronicznego przema- wia dotychczasowy tryb życia R. Ch. znamienny nadużywaniem alkoholu i agresywnymi zachowania- --- STRONA 2 --- mi w stosunku do osób najbliższych. Rozciągłość czasowa podejmowanych działań, przy wyrażanym na wolności bezkrytycznym podejściu do prowadzonego trybu życia, świadczy przy tym o utrwalonej postawie życiowej skazanego i wskazuje na konieczność kontynuowania wzmożonych oddziaływań resocjalizacyjnych. Należy także przychylić się do poglądu Sądu Okręgowego, że postawa i zachowanie prezento- wane przez R. Ch. podczas pobytu w jednostce penitencjarnej nie dostarczają wymiernych podstaw, by uznać, że jego dalsza izolacja jest niewskazana. Sąd Apelacyjny zauważa natomiast, że postawa skazanego w zakładzie karnym jest zaledwie bierna, a nadto że prezentuje on bezkrytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa. W niniejszej sprawie nie została zatem zrealizowana również przesłan- ka z art. 6 ust. 3 ustawy. Wnikliwa i wszechstronna ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przekonuje zatem, iż brak jest dostatecznych podstaw do udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, albowiem – w ocenie Sądu odwoławczego – nie spełni ona wobec niego celów kary. Skoro bowiem właściwej postawy nie wyrobiło w skazanym warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, wraz z nałożonymi obowiązkami probacyjnymi, to brak jest jakichkolwiek przesłanek pozwalających na przyjęcie, iż wystarczające dla osiągnięcia celów kary będzie odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Resocjalizacja skazanego w warunkach wolnościowych nie przyniosła oczekiwanych rezultatów, wobec tego zasadne jest odbywanie przez niego orzeczonych kar w warunkach izolacji penitencjarnej. Odnosząc się do okoliczności wskazanych w zażaleniu, gdzie skazany podniósł, iż - nie z jego winy - jego rodzina znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, to podnieść należy, że nie mają one znaczenia przy orzekaniu w przedmiocie udzielenie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Dozór elektroniczny nie ma na celu łagodzenia negatywnego wpływu odby- wania kary pozbawienia wolności na życie rodzinne. Został wprowadzony po to, aby pozostawić na wolności tych skazanych, dla których rygory związane z odbywaniem kary w tym systemie będą wy- starczające, by osiągnąć cele kary pozbawienia wolności. Okoliczności natury rodzinnej czy finanso- wej na tę prognozę nie wpływają. Mając na uwadze powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uznania, że postawa i zachowanie R. Ch. gwarantują, iż cele kary zostaną osiągnięte pomimo braku kontynuowania wykonywania kary pozbawienia wolności w warunkach izolacji penitencjarnej, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., art. 626 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że uiszczenie ich będzie dla niego nadmierną uciążliwością i obciążył nimi Skarb Państwa.