Postanowienie II AKzw 122/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 122/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego E. M. syna G. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 9 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3731/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 3731/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu E. M. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane z uwagi na popełnienie kolejnego przestępstwa w okresie próby. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że jego zachowanie w zakładzie karnym jest prawidłowe. Nadto wskazał, że do końca kary pozostało mu niespełna 2 lata. Przedstawił również swoje plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu E. M. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. --- STRONA 2 --- W pierwszej kolejności podkreślić należy, że po spełnieniu przesłanki z art. 78 § 1 kk okres pozostały do odbycia kary nie wpływa na rozstrzygnięcie w przedmiocie warunkowego zwolnienia, gdyż nie posiada on znaczenia prognostycznego. Argumentacja skazanego w tym zakresie nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Zachowanie E. M. w trakcie odbywania kary nie przemawia za skorzystaniem przez niego z warunkowego zwolnienia. Niewątpliwie skazany przestrzega regulaminu jednostki i otrzymuje nagrody regulaminowe, jednakże jedynie w sposób przeciętny wywiązuje się z zadań wnikających z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Skazany winien zatem postarać się wykazywać większe zaangażowanie w proces resocjalizacji. Nie można przy tym tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. E. M. wielokrotnie naruszył porządek prawny, przy czym ranga naruszanych przez niego dóbr prawnych ulegała gradacji. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto korzystał w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane z uwagi na dopuszczenie się kolejnego przestępstwa w okresie próby. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec E. M.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.