Postanowienie II AKzw 1213/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1213/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie P C zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Skarżący nie przedstawił argumentacji, która mogłaby doprowadzić do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy dokonał bowiem rzetelnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zajęte stanowisko uzasadnił w zgodzie z art. 77 § 1 k.k., który określa przesłanki istotne dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Rację ma Sąd Okręgowy, stwierdzając, że zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary nie jest przesłanką wystarczającą dla skorzystania z dobrodziejstwa środka probacyjnego, o który ubiega się P C. Jego postawa oceniana jest co prawda jako pozytywna, uzyskał bowiem kilka nagród i nie był karany dyscyplinarnie. Nie można jednak nie zauważyć, że skazany nie jest zainteresowany opracowaniem i uczestnictwem w indywidualnym programie oddziaływania, a zatem nie przejawia wzmożonego zaangażowania w proces resocjalizacji, które jest podstawowym warunkiem dla udzielenia warunkowego zwolnienia. P C nie był też zaangażowany w prowadzoną z jego udziałem terapię i nie podjął leczenia odwykowego. Nie prezentuje zatem postawy nacechowanej --- STRONA 2 --- walką z problemem alkoholowym, który przecież legł także u podstaw popełnienia przestępstwa, za które odbywa karę pozbawienia wolności. Złożone przez skazanego zażalenie stanowi próbę podważenia stanowiska Sądu Okręgowego poprzez zarzucenie braku oceny okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Należy jednak wskazać, iż zarówno okoliczności, które stały się podstawą odroczenia kary orzeczonej wobec skazanego, stan zdrowia jego matki, jak i konieczność opieki nad dziadkami nie mieszczą się w katalogu przesłanek, o których mowa w art. 77 § 1 k.k. W związku z tym nie wpływają na kształt prognozy kryminologiczno-społecznej i nie przesądzają o tym, czy udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia jest zasadne. Okoliczności, iż skazany jest obecnie zatrudniony i otrzymuje nagrody regulaminowe zostały natomiast poddane ocenie, lecz nie wywarły zasadniczego wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Całościowa ocena przesłanek z art. 77 § 1 k.k. przekonuje bowiem, że cele kary wobec P C nie zostały jeszcze osiągnięte, a jego resocjalizacja winna trwać w warunkach izolacji penitencjarnej. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, o czym orzeczono w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. Sąd Apelacyjny, na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.