Postanowienie II AKzw 1200/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1200/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie M L zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone postanowienie wolne jest od błędów faktycznych lub prawnych, mogących stanowić uzasadnioną przyczynę dla jego zmiany lub uchylenia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie, zebrał wystarczający dla oceny sylwetki skazanego materiał dowodowy, który ocenił w sposób swobodny, lecz nie dowolny, a z poczynionych ustaleń wyprowadził racjonalny wniosek, że brak jest podstaw dostatecznie uzasadniających przekonanie, iż M L byłby w stanie spełnić warunki wcześniejszego opuszczenia zakładu karnego i funkcjonować zgodnie z porządkiem prawnym. Sad Apelacyjny w żadnej mierze nie deprecjonuje dotychczasowej postawy skazanego w trakcie odbywania kary. Jego zachowanie jest oceniane pozytywnie, zaś sam M L przejawia zaangażowanie w proces resocjalizacji poprzez realizację indywidualnego programu oddziaływania i świadczenie pracy, a także prezentuje regulaminową postawę względem przełożonych i współosadzonych. Rację ma jednak Sąd Okręgowy, stwierdzając, iż są to okoliczności przesądzające o pozytywnej prognozie penitencjarnej, lecz nie determinują automatycznie pozytywnej prognozy kryminologiczno-społecznej. W sytuacji M L istotny jest bowiem fakt, iż jest on karany po raz kolejny za przestępstwo z art. 244 k.k., które samo w sobie stanowi nie tylko naruszenie porządku prawnego, ale objawia się też --- STRONA 2 --- brakiem respektu do zakazu płynącego z orzeczenia sądowego. Przekonanie, iż skazany jest sprawcą niepoprawnym utwierdza także fakt, że po uprzednim skazaniu korzystał on z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia, ale tuż po upływie okresu próby ponownie wszedł w konflikt z prawem, mając pełną świadomość płynących stąd konsekwencji prawnych. Postawa taka nagradzana być nie może i choć zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej przekonuje, że nie jest ona sprawcą w znacznym stopniu zdemoralizowanym, na dobrodziejstwo warunkowego przedterminowego zwolnienia nie zasługuje. Powyższego zapatrywania nie zmieniają okoliczności podniesione w zażaleniu. Do zaangażowania skazanego w proces resocjalizacji Sąd Apelacyjny odniósł się powyżej, natomiast promesa zatrudnienia nie przesądza jeszcze o tym, iż M L nie wejdzie w ponowny konflikt z prawem. Z kolei okoliczności dotyczące sytuacji bytowej najbliższych członków rodziny nie podlegają ocenie w kontekście przesłanek z art. 77 § 1 k.k., w związku z czym ich podniesienie nie może skutkować zmianą zaskarżonej decyzji. Reasumując, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do udzielenia M L warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary. W związku z tym zaskarżone postanowienia należało utrzymać w mocy, o czym Sąd Apelacyjny orzekł w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. Sąd Apelacyjny, na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.