Postanowienie II AKzw 1199/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1199/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie R P zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny nie podziela stanowiska skarżącego, który sprowadzając się w złożonym środku odwoławczym do przedstawienia subiektywnej oceny przebiegu procesu resocjalizacji, nie przedstawia argumentacji mogącej doprowadzić do zmiany zaskarżonego postanowienia i udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zebrał wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy materiał dowodowy, dokonał jego prawidłowej oceny, zaś wyciągnięte na tej podstawie wnioski stanowią efekt właściwej wykładni art. 77 § 1 k.k. Powołany przepis statuuje szereg przesłanek, które wywierają wpływ na kształt prognozy kryminologiczno-społecznej, a pośród nich nakazuje uwzględnić postawę, właściwości i warunki osobiste skazanego, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary. Nie ulega wątpliwości, że warunkiem wstępnym, a zarazem koniecznym dla skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia, jest wyróżniające się zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej. Jeżeli bowiem osoba odbywająca karę pozbawienia wolności nie wykazuje wzmożonego zaangażowania w proces resocjalizacyjny, przybierającego zróżnicowany charakter, to nie sposób premiować postawy, którą można --- STRONA 2 --- ocenić jedynie jako „regulaminową”. Warunkowe zwolnienie z obycia kary jest formą najwyższej nagrody i jego udzielenie jest uzasadnione wyłącznie wtedy, gdy proces resocjalizacji wskazuje na to, że cele kary zostały osiągnięte wcześniej niż założono w wyroku skazującym. Wbrew subiektywnej ocenie R P , procesu jego readaptacji społecznej nie cechują postępy pozwalające prognozować, iż mógłby on być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Swym zachowaniem skazany zasłużył co prawda na kilka nagród regulaminowych, aczkolwiek nie ustrzegł się też kary dyscyplinarnej, zaś jego przynależność do podkultury więziennej – choć nie objawia się negatywnymi zachowaniami – stoi w sprzeczności z regulaminem wykonywania kary pozbawienia wolności i świadczy o identyfikacji ze środowiskiem przestępczym. Faktem jest, iż R P odbywa karę w zakładzie typu półotwartego i realizuje zadania wynikające z indywidualnego programu oddziaływania, lecz jego postawa nie jest oceniana na tyle wysoko, by uzyskał on dotychczas zezwolenie na czasowe opuszczenie zakładu karnego czy też przepustkę. Weryfikacja jego zachowania w warunkach zwiększonej samodyscypliny i zmniejszonego nadzoru jest przy tym wskazana, jeżeli uwzględnić, iż R P przestępstwa, za które odbywa karę, dopuścił się w warunkach recydywy, a więc pomimo uprzednio podjętych oddziaływań o charakterze resocjalizacyjnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, iż zawarte w zażaleniu zapewnienia odnośnie właściwego funkcjonowania skazanego po wcześniejszym opuszczeniu zakładu karnego nie znajdują wystarczającego oparcia w analizie przesłanek, o których mowa w art. 77 § 1 k.k. Prognoza kryminologiczno-społeczna, kształtując się nadal negatywnie, nie pozwala na udzielenia R P warunkowego przedterminowego zwolnienia. W konsekwencji Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w oparciu o art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., obciążając nimi – z uwagi na aktualną sytuację majątkową skazanego - Skarb Państwa.