Postanowienie II AKzw 1198/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1198/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie T P zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Argumentacja przedstawiona w złożonym środku odwoławczym jest lakoniczna i nie dostarcza jakichkolwiek podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy przeprowadził prawidłowe postępowanie w sprawie, zgromadził wystarczający dla wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, który poddał swobodnej ocenie, a wyciągnięte na tej podstawie wnioski pozostają w zgodzie z art. 77 § 1 k.k. Warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności jest odstępstwem od zasady odbycia kary w całości, jak ją orzeczono w wyroku skazującym. A zatem tylko przekonanie sądu, powzięte na podstawie analizy przesłanek przewidzianych w art. 77 § 1 k.k., że skazany będzie w przyszłości przestrzegał prawa mimo niewykonania kary w całości, uzasadnia odstąpienie od tej zasady. Należy podkreślić, iż wstępnym i podstawowym warunkiem udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest postępowanie skazanego w zakładzie karnym powyżej normy, przejawiające się nie tylko biernym podporządkowaniem się wymaganiom stawianym osobom odbywającym karę, lecz również aktywnością w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie. Pomimo pewnych pozytywnych aspektów, zachowanie T P w trakcie całego okresu odbywania kary należy ocenić jako zmienne. Podzielając stanowisko Sądu --- STRONA 2 --- Okręgowego, należy uznać, że w sytuacji, gdy skazany nie powrócił z przerwy w karze, został dwukrotnie zdegradowany do zakładu karnego typu zamkniętego, w przeszłości wycofano go z zatrudnienia z przyczyn dyscyplinarnych, karę odbywa w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany udziałem w systemie programowanego oddziaływania, a nadto deklaruje przynależność do podkultury przestępczej i silnie identyfikuje się z jej zasadami, nie można wywieść w stosunku do T P pozytywnej prognozy kryminologiczno-społecznej. Brak zaangażowania skazanego we własną resocjalizację niekorzystnie rzutuje na jego wniosek o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary, bo nie pozwala wyprowadzić korzystnej prognozy jego zachowania w przyszłości. Jeszcze raz podkreślić należy, że dla zwolnienia nie wystarczy, że odbywając karę, skazany zachowuje się chociażby poprawnie. Zachowanie poprawne w zakładzie karnym nie jest niczym nadzwyczajnym, ale normalnym postępowaniem osoby odbywającej karę pozbawienia wolności. Jeżeli uwzględnić przy tym negatywne aspekty zachowania T P w trakcie izolacji penitencjarnej, brak jest podstaw by stwierdzić, że rokuje on należyte funkcjonowanie w ramach okresu próby związanym z warunkowym zwolnieniem. Powołana w zażaleniu wola organizacji uroczystości rodzinnej w żadnej mierze nie wpływa na kształt prognozy kryminologiczno-społecznej, a zatem nie może stanowić okoliczności przesądzającej o zasadności złożonego zażalenia. Wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, o czym orzeczono w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. Sąd Apelacyjny, na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.