Postanowienie II AKzw 1192/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1192/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Fenska - Paciorek Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej delegowanego do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie Z. Z. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 24 stycznia 2014 roku w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego postanawia: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na poczet orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności zaliczyć okres od 4 grudnia 2013 r. do 13 lutego 2014 r. oraz od 23 lutego 2014 do 14 maja 2014 r.; II. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie w pozostałym zakresie; III. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie okazało się zasadne o tyle, że skutkowało zmianą zaskarżonego postanowienia w sposób wskazany w części dyspozytywnej. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił oraz ocenił okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w myśl przepisu art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (dalej: ustawa o dozorze). Jak wynika ze zgromadzonego w --- STRONA 2 --- sprawie materiału dowodowego, skazany, w czasie wykonywania w systemie dozoru elektronicznego kary zastępczej 205 dni pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K Sądu Rejonowego w , został osadzony w Areszcie Śledczym w w związku z wprowadzeniem do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w innej sprawie (k. 2 akt sprawy, k. 57 teczki dozoru elektronicznego). Okoliczność ta, stosownie do dyspozycji art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy o dozorze, stanowiła podstawę do obligatoryjnego uchylenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Błędne jest jednak dokonane przez Sąd pierwszej instancji zaliczenie, o jakim mowa w art. 30 pkt 1 ustawy do dozorze. Jak wynika z zawiadomienia znajdującego się na karcie 27 akt sprawy III Kow Sądu Okręgowego w , skazany rozpoczął odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego w dniu 4 grudnia 2013 r. W dniu 13 lutego 2014 r. nastąpiła deinstalacja urządzenia monitorującego (k. 34 akt sprawy III Kow a w dniu 23 lutego 2014 r. urządzenie zostało ponownie zainstalowane (k. 35 akt sprawy III Kow ). Okres pomiędzy 13 lutego 2014 r. a 23 lutego 2014 r. - stosownie do dyspozycji 26 ust. 1 ustawy o dozorze - stanowił przerwę w wykonaniu kary. Wobec powyższego na poczet kary pozbawienia wolności należało zaliczyć okres od 4 grudnia 2013 r. do 13 lutego 2014 r. oraz od 23 lutego 2014 do 14 maja 2014 r. Skazany w wywiedzionym zażaleniu kwestionował jedynie prawidłowość dokonanego przez Sąd pierwszej instancji zaliczenia. Nie podniósł natomiast ani argumentów świadczących o niezasadności uchylenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego, ani argumentów wskazujących na zaistnienie okoliczności, o jakich mowa w art. 28 ust 2 ustawy o dozorze. Z omówionych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. Sąd Apelacyjny na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.