Postanowienie II AKzw 1181/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1181/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie J. G. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w wysokości 20 (dwadzieścia) złotych. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Na wstępie należy podkreślić, iż zasadą jest odbycie prawomocnie orzeczonej kary w całości. Warunkowe przedterminowe zwolnienie - jako wyjątek od tej zasady - powinno zawsze wiązać się z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym. Instytucja ta jest bowiem formą nagrody, nie zaś czymś należnym w każdym przypadku (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2000 r., II AKz 630/00, OSAG 2001/1/7) . Sąd Okręgowy nie poddawał pod wątpliwość, że zachowanie skazanego w toku odbywania kary pozbawienia wolności charakteryzuje się zaangażowaniem w proces resocjalizacji, pomimo tego, że dostrzegalne są również jego negatywne aspekty. Również Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że analiza postawy J. G. w warunkach izolacji penitencjarnej prowadzi do wniosku, że proces jego resocjalizacji zmierza w pożądanym kierunku, choć nie można uznać jej jeszcze za ustabilizowaną w stopniu pozwalającym na udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Na obecnym etapie wykonania kary nie można jeszcze stwierdzić, że cele reakcji karnej zostały osiągnięte, a wpływ na takie stanowisko ma ocena trwałości i skuteczności oddziaływań penitencjarnych dokonana przez pryzmat innych wyznaczników, które pozostają istotne dla prognozy, czy skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, pomimo niewykonania kary w całości. --- STRONA 2 --- Skarżący w wywiedzionym zażaleniu szeroko odnosi się do przypisanej mu zbrodni zabójstwa oraz faktu wieloletniej izolacji, która miała przynieść zamierzone rezultaty w procesie resocjalizacji. Nie ma jednak racji, stwierdzając, iż okoliczności popełnionych przestępstw pozostają nieistotne, a zasadnicze znaczenie należy przypisać jedynie zachowaniu w trakcie odbywania kary. Istotne są również cechy skazanego, ujawnione w trakcie popełnionego przestępstwa oraz strona podmiotowa czynu, przez co niezbędne jest rozważenie materialnej treści przestępstwa (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 1998 r., II AKz 87/98, opubl. KZS 1998/11/31) . Sąd Okręgowy słusznie podkreślił, że J. G. dopuścił się czynów o bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości, różnorodzajowych, godzących w fundamentalne dobra chronione prawem. Okoliczności te jednoznacznie świadczą o braku poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego. Okoliczności przypisanych J. G. czynów ukazują przy tym jego właściwości osobiste, objawiające się w zdolności do popełnienia przestępstw, bez głębszej refleksji nad ich skutkami. Jerzy Gil dał swoim postępowaniem przed osadzeniem (ale też i w trakcie odbywania kary, kiedy dopuścił się czynu z art. 148 § 1 k.k.) wyraz temu, że normy prawne nie stanowiły dla niego wystarczającego hamulca dla powstrzymania się od działań o tak poważnych skutkach, jakie niosły popełnione przezeń czyny. Dlatego też okoliczności przestępstw mają w tego rodzaju sprawach znaczenie o tyle, że mogą ujawniać szczególne cechy osobowości skazanego, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu prognozy jego przyszłego zachowania. Należy podkreślić, że udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia, nawet przy spełnieniu się przesłanek wynikających z art. 77 § 1 k.k., ma zawsze charakter fakultatywny, bowiem wolą ustawodawcy stosowanie tej instytucji nie jest obowiązkowe, a dodatkowo winno stanowić wyjątek od odbywania kary w całości. Zastosowanie tej instytucji nie może zaprzeczać też celom kary, które legły u podstaw jej wymiaru. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, decyzja o udzieleniu warunkowego zwolnienia nie może czynić iluzoryczną funkcji kary polegającej na kształtowaniu w społeczeństwie przekonania o sprawiedliwości, ale i o nieuchronności konsekwencji popełniania przestępstw. W szczególności dotyczy to przestępstw umyślnych godzących w niezwykle istotne dobra prawne. W tym właśnie kontekście należy zaznaczyć, iż koniec orzeczonych wobec Jerzego Gila kar jest jeszcze odległy (29 sierpnia 2022 roku). Okoliczność ta ma znaczenie o tyle, że – przy uwzględnieniu przesłanek pozytywnie i negatywnie wpływających na kształt prognozy kryminologiczno- społecznej – nadmierna ingerencja w wymiar kary mogłaby zostać odebrana jako zbyt daleko posunięta liberalizacja sankcji karnej. Całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w obiektywny sposób przekonuje zatem, że cele kary nie zostały jeszcze wobec J. G. osiągnięte. Postępy resocjalizacyjne skazanego nie uzasadniają obecnie odstępstwa od zasady wykonania kary --- STRONA 3 --- w całości. Oceny takiej nie zmienia argumentacja przedstawiona przez skarżącego w zażaleniu, bowiem sprowadza się w istocie do zaprezentowania polemicznego w stosunku do wyrażonego przez Sąd Okręgowy stanowiska i nie jest w stanie wzruszyć zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.