Postanowienie II AKzw 1178/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1178/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Grażyna Świderska - Wandor Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. D. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone orzeczenie wolne jest od uchybień mogących stanowić podstawę jego korekty bądź uchylenia. Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i trafnie ustalił oraz ocenił elementy istotne dla rozstrzygnięcia w myśl przepisu art. 77 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu meriti , że skazany nie daje jeszcze dostatecznych gwarancji przestrzegania porządku prawnego na wolności. Odnosząc się do zażalenia wskazać należy, że sytuacja rodzinna skazanego nie została wymieniona przez ustawodawcę w katalogu przesłanek decydujących o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Może ona stanowić jedynie podstawę wniosku o udzielenie przerwy w karze (przy spełnieniu warunków z art. 153 § 2 k.k.w.). Tym samym, podnoszone przez K. D. okoliczności natury rodzinnej (konieczność zapewnienia opieki bratu ciotecznemu K. R. ) nie mogą być decydujące o przyjęciu wobec niego pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej i spowodować --- STRONA 2 --- zmianę zaskarżonego postanowienia zgodnie z jego wolą. Wskazać również należy, iż celem niniejszego postępowania nie jest kontrola ustalonego przebiegu zdarzeń, czy też poglądów prawnych, przedstawionych przez sąd w postępowaniu sądowym, zakończonym wydaniem prawomocnego wyroku skazującego, gdyż temu służy postępowanie odwoławcze. Nie można zatem czynić zarzutu Sądowi penitencjarnemu, iż pominął w swych zważaniach dotyczących prognozy co do przyszłego zachowania K. D. szeroko opisanych przez skazanego we wniosku okoliczności przypisanego mu przestępstwa. Sąd odwoławczy nie kwestionuje właściwej postawy skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności i dostrzega jego brak przynależności do podkultury przestępczej, uczestnictwo w pracach społecznych na rzecz oddziału mieszkalnego, uzyskiwanie nagród regulaminowych oraz należytą postawę wobec przełożonych. Brak jest jednak podstaw do dokonania odmiennej oceny, niż to uczynił Sąd pierwszej instancji, iż jest to zachowanie jedynie poprawne, zaś warunkowego zwolnienia udzielić można skazanym wyróżniającym się swoim zaangażowaniem w proces resocjalizacji na tle pozostałych osadzonych. Ponadto, istotnymi dla formułowania prognozy społeczno – kryminologicznej skazanego są również jego właściwości osobiste (także wymienione wśród przesłanek z art. 77 § 1 k.k.), nakazujące dłuższą obserwację zachowania skazanego w warunkach penitencjarnych. Skazany swoją dotychczasową postawą (kilkukrotnym wejściem w konflikt z prawem) wykazał się nie tylko lekceważącym stosunkiem do porządku prawnego, ale i skłonnością do używania przemocy (odbywa on kary pozbawienia wolności orzeczone m.in. za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu drugiego człowieka), co w pełni uzasadnia poczynioną przez Sąd pierwszej instancji ostrożną ocenę jego zachowania w czasie odbywania kary przy formułowaniu prognozy w kwestii przestrzegania przez niego porządku prawnego po zwolnieniu z zakładu karnego. Im bardziej negatywnie przedstawiają się elementy sylwetki sprawcy, tym bardziej aktywna i utrwalona winna być jego pozytywna postawa w warunkach izolacji, w celu wykazania, że udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia jest zasłużone i celowe. Całościowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w obiektywny sposób przekonuje, że proces resocjalizacji skazanego w warunkach penitencjarnych powinien być kontynuowany. Powodem wydania przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego orzeczenia było racjonalne wyważenie wszystkich okoliczności branych pod uwagę przy formułowaniu prognozy społeczno - kryminologicznej, które w żadnym razie nie mogą być zdeprecjonowane poprawną postawą skazanego w --- STRONA 3 --- warunkach izolacji penitencjarnej. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, iż Sąd penitencjarny nie zaznajomił się z wnioskiem skazanego o warunkowe zwolnienie oraz z jego aktami osobowymi, jak to podnosi skarżący w zażaleniu. Z omówionych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe.