Postanowienie II AKzw 1176/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1176/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Grażyna Świderska - Wandor Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. M. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 27 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone orzeczenie wolne jest od uchybień mogących stanowić podstawę jego korekty bądź uchylenia. Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i trafnie ustalił oraz ocenił elementy istotne dla rozstrzygnięcia w myśl przepisu art. 77 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu meriti , że skazany nie daje jeszcze dostatecznych gwarancji przestrzegania porządku prawnego na wolności. Sąd odwoławczy nie podziela stanowiska skarżącego, iż jego dotychczasowa postawa w trakcie odbywania kary daje podstawę do przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Jego zachowanie w zakładzie karnym na przestrzeni ponad roku postrzegane jest przez administrację jednostki jako zmienne – nagrody przeplatają się z karami dyscyplinarnymi, choć w ostatnim czasie dostrzegalna jest jego stabilizacja. Skazany nie jest zainteresowany realizacją indywidualnego programu oddziaływania. Nie można zatem uznać, by skazany osiągnął szczególne postępy resocjalizacyjne oraz by wyróżniał się na tle innych --- STRONA 2 --- 2 osadzonych, a tylko w takim przypadku możliwe jest odstępstwo od zasady, jaką jest odbycie kary w całości. Nie bez znaczenia dla prognozy przyszłego zachowania Rafała Miotk są również jego właściwości osobiste, te zaś wskazują na wyraźną tendencję skazanego do naruszania porządku prawnego i skłonność do używania przemocy. Skazany posiada status recydywisty penitencjarnego, odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną z zastosowaniem art. 64 § 1 k.k., w przeszłości korzystał z warunkowego przedterminowego zwolnienia. Oddziaływania resocjalizacyjne, jakim był poddany podczas poprzedniego pobytu w zakładzie karnym, okazały się jednak bezskuteczne, a jego deklaracja poprawy i życia w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym - gołosłowna. Nie może zatem budzić wątpliwości, że Sąd penitencjarny był uprawniony do ostrożnej oceny zachowania skazanego w czasie odbywania kary przy formułowaniu prognozy w kwestii przestrzegania przez niego porządku prawnego po zwolnieniu. Im bardziej negatywnie przedstawiają się elementy sylwetki sprawcy, tym bardziej aktywna i utrwalona winna być jego pozytywna postawa w warunkach izolacji, w celu wykazania, że udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia jest zasłużone i celowe. Okoliczność, iż skarżący ma zapewnioną pracę oraz miejsce zamieszkania po opuszczeniu jednostki, jest oczywiście istotna dla oceny prognozy odnośnie jego przyszłego zachowania, jednakże w świetle przytoczonych powyżej okoliczności, niewystarczająca dla udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia na obecnym etapie wykonywania kary. Z kolei sytuacja rodzinna skazanego nie została wymieniona przez ustawodawcę w katalogu przesłanek art. 77 § 1 k.k. decydujących o przyjęciu pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Może ona stanowić jedynie podstawę wniosku o udzielenie przerwy w karze (przy spełnieniu warunków z art. 153 § 2 k.k.w.). Nie znajdując podstaw do korekty zaskarżonego orzeczenia, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe.