Postanowienie II AKzw 1172/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1172/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Noskowicz Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie K. F. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa; Uzasadnienie Za alenie jest bezzasadne. ż Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do kwestionowania prawidłowości podjętej przez Sąd Okręgowy decyzji. Sąd ten w uzasadnieniu swojego postanowienia słusznie bowiem wskazał na okoliczności świadczące o bezzasadności wniosku o udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Skarżący podnosi, iż w czasie odbywania długotrwałej kary pozbawienia wolności w jego postawie zaszły trwałe, pozytywne zmiany, był on wielokrotnie nagradzany, rozwijał swoje umiejętności zawodowe i ma zapewnią pracę po opuszczeniu jednostki penitencjarnej, wobec czego dalsze jego pozostawanie w izolacji jest niezasadne, albowiem, wedle skarżącego, cele kary zostały już osiągnięte. W ocenie Sądu Apelacyjnego postawa skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej jest zmienna i nie daje podstaw do przyjęcia, iż zostały już osiągnięte wychowawcze cele kary. K. F. był wprawdzie wielokrotnie nagradzany, lecz również sześciokrotnie karany dyscyplinarnie. Jego naganne zachowanie sprawiło, że został on dwukrotnie wycofany z --- STRONA 2 --- zakładu karnego typu półotwartego. Zaobserwowany został jego negatywny wpływ na współosadzonych, a naruszenia dyscypliny, których się on dopuścił, miały poważny charakter m.in. było to rzucanie kamieniami w innego osadzonego. Z opinii przedstawionej przez zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w wynika, że skazany nie daje gwarancji właściwego zachowania w warunkach zwiększonej samodyscypliny i zmniejszonej samokontroli, jaka obowiązuje w jednostce penitencjarnej typu półotwartego, a tym samym nie sposób przyjąć, że skazany daje gwarancję przestrzegania porządku prawnego na wolności. Ponadto należy mieć na uwadze to, że K. F. aktywnie uczestniczył w strukturze skazanych „grypsujących” i zastraszał innych więźniów, co świadczy o jego demoralizacji i lekceważącym podejściu do wymogów dyscypliny związanej z osadzeniem, jak również wskazuje na nieskuteczność dotychczasowego procesu resocjalizacji. Skazany nie uczestniczy w systemie przepustkowym, tak więc jego zachowanie na wolności nie zostało jak dotychczas zweryfikowane. W ocenie Sądu Apelacyjnego powyższe okoliczności wskazują, iż nie na ma obecnie podstaw do formułowania wobec K. F. pozytywnej prognozy społeczno -kryminologicznej. Należy w tym miejscu stwierdzić, iż jedynie wzorowa postawa skazanego, zaangażowanie w proces resocjalizacji i powzięcie przez Sąd przekonania o trwałości pozytywnych zmian, mogłoby uzasadniać udzielenie zgody na warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary. Dotychczasowe zachowanie skazanego nie daje podstaw do stosowania wobec niego warunkowego zwolnienia, albowiem nie zostały w żadnym stopniu spełnione wymagane ku temu warunki. Na obecnym etapie wykonywania kary pozbawienia wolności, nadal zasadne jest kontynuowanie procesu resocjalizacji skazanego w warunkach penitencjarnych, zaś względy rodzinne wskazywane przez skarżącego, nie stanowią przesłanki do udzielenia zgody na warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary. Maj c powy sze na uwadze, S ą ż ą d odwo awczy podzielaj c stanowisko S du ł ą ą Okr gowego, orzek jak w cz ci dyspozytywnej postanowienia. ę ł ęś Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe.