Postanowienie II AKzw 1169/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1169/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Noskowicz Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie K. S. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego w całości od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Dokonując kontroli odwoławczej zaskarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do jego korekty. Sąd pierwszej instancji słusznie wywiódł, że udzielenie skazanemu K. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia byłoby niesłuszne. Na wstępie wskazać należy, że instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady odbycia wymierzonej kary w całości. Nawet w przypadku zaktualizowania się wszystkich przesłanek z art. 77 § 1 k.k. Sąd nie jest zobligowany do udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia, pozostaje ono bowiem zawsze decyzją fakultatywną. Tym bardziej więc Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do korekty zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji w sposób nie budzący wątpliwości wywiódł, że prognoza kryminologiczno-społeczna wobec K. S. wciąż jawi się jako negatywna. Wśród czynników przemawiających za sformułowaniem takiej właśnie prognozy wskazać należy choćby na uprzednią karalność --- STRONA 2 --- skazanego, w tym także w warunkach recydywy specjalnej. Nie ulega bowiem wątpliwości to, że K. S. uznać trzeba za osobę zdemoralizowaną o tendencjach do permanentnego naruszania porządku prawnego. Co więcej skazany uprzednio korzystał z instytucji o charakterze probacyjnym, tj. warunkowego przedterminowego zwolnienia i warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, a mimo to ponownie wszedł w konflikt z prawem. Wskazać zatem należy, że stosowane środki probacyjne nie wykształciły w skazanym postaw, które skutkowałyby ugruntowanym przestrzeganiem porządku prawnego. Nie można nadto tracić z pola widzenia faktu, że skazany nie jest zainteresowany odbywaniem kary pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania. Nie ulega zatem wątpliwości, że skoro efektywny proces resocjalizacji K. S. napotyka trudności w realizacji w warunkach izolacji penitencjarnej, to trudno byłoby dojść do jednoznacznego przekonania, że proces ów – bez przeszkód – mógłby być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Podsumowując podkreślić należy to, że skoro udzielić warunkowego przedterminowego zwolnienia można jedynie wówczas, gdy Sąd dojdzie do przekonania, że skazany nie naruszy porządku prawnego po opuszczeniu jednostki penitencjarnej i będzie w stanie efektywnie odbywać proces resocjalizacji w warunkach wolnościowych, to w świetle istotnych wątpliwości dotyczących właściwości osobistych skazanego należy podzielić w pełni słuszny pogląd Sądu pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe uwagi Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, albowiem – mając na względzie jego sytuację majątkową – ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe.