Postanowienie II AKzw 1167/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1167/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Rydzewski Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie M. H. na skutek zażalenia Prokuratora Okręgowego w Gdańsku na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2014 roku w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. odmówić skazanemu M. H. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie VIII K 1100/09, której koniec przypada na dzień 24 sierp- nia 2014 r.; II. zwolnić skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Pań- stwa. Uzasadnienie Podniesione w zażaleniu argumenty okazały się na tyle zasadne, iż doprowadziły do zmiany zaskarżonego postanowienia. Na wstępie należy zaznaczyć, że warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności jest odstępstwem od zasady odbycia kary w całości, w wymiarze orzeczonym w wyroku skazującym. Tylko racjonalne przekonanie sądu, powzięte na podstawie analizy przesłanek przewidzianych w art. 77 § 1 k.k., że skazany będzie w przyszłości przestrzegał prawa mimo niewykonania kary w całości, uzasadnia odstąpienie od tej zasady. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że nabycie formalnych uprawnień do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie nie powoduje powstania po stronie skazanego roszczenia o udzielenie wymienionego środka probacyjnego, albowiem jest on instytucją fakultatywną, której stosowanie uzależnione jest od uznania sądu. Niewątpliwie rację ma skarżący podnosząc, że argumenty przytoczone przez Sąd penitencjarny w motywach zaskarżonego postanowienia nie uzasadniają przychylenia się do --- STRONA 2 --- wniosku M. H. Podstawową przesłanką, przy pomocy której skazany może wykazywać, że w jego postawie nastąpiła zmiana uzasadniająca możliwość kontynuowania procesu resocjalizacji w warunkach wolności kontrolowanej jest jego wyróżniające i aktywne zachowanie podczas odbywania kary. Tymczasem postawa i zachowanie M. H. w zakładzie karnym, pomimo pewnych pozytywnych aspektów (skazany odbywa karę w jednostce typu półotwartego, nie był karany dyscyplinarnie, był kilkukrotnie nagradzany, nie przynależy do podkultury przestępczej, nie sprawia problemów natury wychowawczej) nie pozwala na przyjęcie, że osiągnął on postęp resocjalizacyjny uzasadniający powzięcie przekonania, iż sprosta wymogom próby na wolności. W ocenie administracji jednostki zachowanie M. H. jest zaledwie przeciętne. Tymczasem dla uzyskania warunkowego przedterminowego zwolnienia potrzebne jest postępowanie skazanego powyżej tej normy - aktywność w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie. O niezbyt wysokim zaangażowaniu skazanego w proces resocjalizacji świadczy również fakt, iż odbywa on karę w systemie zwykłym. Stosuje się zatem wyłącznie do regulaminu wykonywania kary, nie czyniąc nic ponadto. Skazany nie jest również zainteresowany zatrudnieniem ani pracami społecznymi. Nadto trafnie zauważył skarżący, że skazany zaczął odbywać karę w systemie programowego oddziaływania dopiero od 14 maja 2014 r. i na chwilę obecną brak jest oceny jego realizacji. Należy przyznać rację skarżącemu, iż z uwagi na wielokrotną karalność brak jest wystarczającej gwarancji, aby przypuszczać, że M. H. nie popełni ponownie przestępstwa. Skazany dopuścił się bowiem licznych przestępstw przeciwko mieniu, co ukazuje jego utrwalone skłonności do naruszania norm prawnokarnych. Co więcej, wykonanie pierwotnie odbywanej kary zostało zawieszone na okres próby, podczas którego M. H. naruszył warunki probacji. Świadczy to w ewidentny sposób, iż postawiona przy zastosowaniu środka probacyjnego pozytywna prognoza kryminologiczno – społeczna nie sprawdziła się, co czyni wątpliwym, że w razie udzielenia przedterminowego zwolnienia skazany nie sprzeniewierzyłby się jego warunkom. Okoliczności tej Sąd I nie wziął pod uwagę, podczas gdy stanowi ona istotny wyznacznik dla ukształtowania przekonania o istnieniu gwarancji, że skazany będzie prawidłowo funkcjonował w społeczeństwie. Reasumując, wskazać należy, że całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w obiektywny sposób przekonuje, że cele kary nie zostały jeszcze osiągnięte. Trafne jest stanowisko skarżącego, iż całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w obiektywny sposób przekonuje, że postępy resocjalizacyjne M. H. nie są na tyle doniosłe, aby uzasadnione było obecnie odstępstwo od zasady wykonania kary w całości. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone postanowienie i odmówił M. H. warunkowego przedterminowego zwolnienia, o czym orzeczono w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za --- STRONA 3 --- postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego aktualnej sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.