Postanowienie II AKzw 1165/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1165/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Rydzewski Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie M. N. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny nie podziela argumentacji przedstawionej przez skarżącego na poparcie złożonego środka odwoławczego. Przytoczone w treści zażalenia zarzuty nie są bowiem w stanie w jakikolwiek sposób podważyć trafności rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego zarówno w zakresie poczynionych przez tenże Sąd ustaleń faktycznych, jak i wyprowadzonego na podstawie analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wniosku o braku zaistnienia przesłanek z art. 77 § 1 k.k. uzasadniających udzielenie warunkowego zwolnienia. Należy w pełni zaaprobować stanowisko Sądu I instancji, który podkreślił, iż pomimo pozytywnej prognozy penitencjarnej brak jest wystarczających podstaw do wywiedzenia wobec M. N. pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej. Ta ostatnia stanowi efekt wszechstronnej analizy przesłanek określonych w art. 77 § 1 k.k., a zatem postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowania po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary. Jedynie przekonanie sądu, znajdujące oparcie w sumarycznej ocenie powołanych okoliczności, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności zaś, iż nie popełni --- STRONA 2 --- ponownie przestępstwa, może stanowić podstawę do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia. Jednocześnie, jak słusznie podkreślił Sąd Okręgowy, po stronie sądu penitencjarnego orzekającego w przedmiocie wniosku o warunkowe zwolnienie, nie istnieje obowiązek skorzystania z wymienionego środka probacyjnego, albowiem decyzję w tym przedmiocie ustawodawca pozostawił do uznania sądu. Sąd Okręgowy zasadnie stwierdził, że aktualnie prezentowana przez skazanego postawa nie daje wystarczających podstaw do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny dostrzega co prawda pozytywne przejawy w zachowaniu M. N. skazany jest bowiem osobą wielokrotnie nagradzaną regulaminowo, angażuje się w proces resocjalizacji poprzez udział w organizowanych szkoleniach oraz indywidualnym programie oddziaływania, korzysta również z nagród o charakterze wolnościowym – w postaci przepustek i zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Podkreślenia wymaga jednak, że samo poprawne zachowanie w warunkach izolacji nie daje wystarczających podstaw ku temu, by stwierdzić, że skazany jest osobą zasługującą na dobrodziejstwo warunkowego przedterminowego zwolnienia. Do zwolnienia nie wystarczy, że odbywając karę, skazany zachowuje się pozytywnie. Zachowanie poprawne w zakładzie karnym nie jest niczym nadzwyczajnym, ale normalnym postępowaniem osoby odbywającej karę pozbawienia wolności. W tym miejscu wypada odnieść się do zarzutu podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, jakoby Sąd I instancji nie dopatrzył się jego udziału w systemie przepustkowym i na tej podstawie oddalił wniosek skazanego i wskazać, że fakt ten nie był w ogóle przez Sąd Okręgowy zakwestionowany. Sąd Apelacyjny podziela ocenę Sądu I instancji, który uznał, iż okolicznością, która w głównej mierze sprzeciwia się na chwilę obecną pozytywnej prognozie kryminologiczno-społecznej jest wielokrotna karalność M. N. Czynów tych (w tym m.in. dwukrotnie rozboju) dopuścił się skazany na przestrzeni kilku lat i miały one różnorodny charakter, co wskazuje na utrwaloną postawę pozostającą w sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym. W konsekwencji powyższych rozważań nie sposób uznać, aby negatywny wydźwięk okoliczności i wielości popełnionych przez M. N. czynów został zminimalizowany jego postawą i zachowaniem w czasie odbywania kary. Powołane przez skarżącego okoliczności natury rodzinnej nie mogą odnieść pożądanego przez niego skutku, gdyż w świetle wskazanego przepisu art. 77 § k.k. nie wpływają na kształt prognozy kryminologiczno-społecznej, a jedynie ta ma znaczenie przy orzekaniu w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Reasumując, wskazać należy, że całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w obiektywny sposób przekonuje, że cele kary nie zostały jeszcze osiągnięte. Postępy resocjalizacyjne M. N. nie są na tyle doniosłe, aby uzasadnione było --- STRONA 3 --- obecnie odstępstwo od zasady wykonania kary w całości. W dalszym toku wykonywania kary pozbawienia wolności konieczne jest kontynuowanie sprawdzania postawy skazanego w warunkach zmniejszonej kontroli i zwiększonej samodyscypliny tak by osiągnąć założone cele kary i ewentualnie doprowadzić do spełnienia przesłanek do warunkowego przedterminowego zwolnienia. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutów zażalenia i orzekł jak w punkcie I części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.