Postanowienie II AKzw 1163/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1163/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Andruszkiewicz Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie M. S. zażalenia Dyrektora Zakładu Karnego …….. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1. na podstawie art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnić skazanego M. S. , syna Z. urodzonego w dniu r. w skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt II K na karę roku pozbawienia wolności oraz wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt II K - z odbycia reszty sumy kar, których koniec przypada na dzień 7 lutego 2016 roku; 2. na podstawie art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć skazanemu okres próby do dnia 16 czerwca 2016 roku; 3. na podstawie art. 159 § 1 k.k.w. w okresie próby oddać skazanego pod dozór kuratora sądowego; 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.k. w zw. z art. 159 § 1 k.k.w. zobowiązać skazanego w okresie próby do: - informowania kuratora o przebiegu okresu próby, - wykonywania pracy zarobkowej, - powstrzymania się od nadużywania alkoholu i używania środków odurzających oraz substancji psychotropowych; II. zwolnić skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze oraz obciążyć nimi Skarb Państwa. --- STRONA 2 --- Uzasadnienie Argumenty podniesione w zażaleniu przez Dyrektora Zakładu Karnego ….. zasługiwały na uwzględnienie, w związku z czym Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone postanowienie i udzielił M. S. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Podstawową przesłanką decydującą o możliwości udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno - kryminologiczna, dotycząca zachowania skazanego na wolności. Zgodnie bowiem z art. 77 § 1 k.k. sąd może udzielić warunkowego przedterminowego zwolnienia tylko wówczas, gdy postawa skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Formułując prognozę kryminologiczną należy ocenić zachowanie i postawę skazanego w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, co pozwoli ustalić czy ewolucja w procesie jego resocjalizacji jest widoczna i czy ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. Zbadać więc należy, czy w osobowości skazanego zaszły takie zmiany, które spowodowały ukształtowanie postaw pożądanych społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa ( por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 1 marca 2006 r., II AKzw 124/06, LEX nr 179038 ). Sąd Apelacyjny nie podziela oceny Sądu penitencjarnego, iż brak jest wystarczających podstaw do udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zachowanie K. W. w trakcie odbywania kary jest oceniane jako wzorowe. Przestrzega on regulaminu odbywania kary i nie był karany dyscyplinarnie. Jest krytycznie nastawiony do popełnionych czynów. Nie deklaruje przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej. Od listopada 2011 r. pracuje i niezmiennie wykazuje się dużym zaangażowaniem w realizację powierzonych obowiązków. W warunkach zwiększonej samodyscypliny funkcjonuje bez zastrzeżeń. Był kilkudziesięciokrotnie nagradzany regulaminowo. Faktem jest, iż otrzymał tez trzy kary regulaminowe, ale miało to miejsce jeszcze w trakcie pobytu w zakładzie karnym typu półotwartego i nie wywarło znaczącego wpływu na ocenę postępów skazanego i nie przeszkodziło w jego przeklasyfikowaniu do zakładu otwartego. Jego zachowanie zostało przy tym pozytywnie i gruntownie zweryfikowane w ramach zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego bez dozoru oraz przepustek. Do jednostki penitencjarnej skazany wracał o czasie i bez uwag. W tym czasie nie stwierdzono przypadków niewłaściwego zachowania się M. S. Skazany wykazuje się wysokim stopniem samodyscypliny i pozytywnie realizuje zadania wynikające z --- STRONA 3 --- indywidualnego programu oddziaływania. Treść wywiadu środowiskowego z dnia 24 kwietnia 2014 r. potwierdza, że skazany posiada obecnie pozytywną opinię w miejscu zamieszkania. Wobec znaczących postępów resocjalizacyjnych M. S. , Sąd Apelacyjny nie przychylił się do stanowiska Sądu Okręgowego, iż przesłankami przemawiającymi za odmową udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia z obycia kary są okoliczności popełnionych czynów, kilkukrotna karalność i nieskuteczność stosowania środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary. Niewątpliwie tryb życia M. S. przed osadzeniem świadczy o lekceważącym stosunku skazanego do dóbr chronionych prawnie i obrazuje, iż był on osobą w znacznym stopniu zdemoralizowaną. Powołane okoliczności mają jednak podstawowe znaczenie w chwili orzekania w przedmiocie kary i rozpoczęcia odbywania kary pozbawienia wolności. Obecnie, w chwili orzekania o warunkowym zwolnieniu istotny dla ustalenia prognozy przyszłego jego zachowania jest przede wszystkim osiągnięty progres w procesie resocjalizacji i trwałość prezentowanych obecnie postaw. Skazanego poddawano oddziaływaniom resocjalizacyjnym, by osiągnąć cele kary i stan rokujący właściwe funkcjonowanie w społeczeństwie. To właśnie osiągnięty znaczący postęp resocjalizacyjny, a nie dawna naganna postawa skazanego – objawiająca się w przypadku M. S. popełnianiem czynów o znacznym stopniu społecznej szkodliwości - decyduje o jego przyszłym zachowaniu. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, pozytywne elementy postawy M. S. należy uznać jako na tyle doniosłe i utrwalone, aby na ich podstawie wyprowadzić uzasadniony wniosek, że skazany wystarczająco zrozumiał negatywne konsekwencje swojego nagannego zachowania z przeszłości. Wyniki dotychczasowych oddziaływań wychowawczych podjętych w warunkach izolacji penitencjarnej pozwalają stwierdzić, że w osobowości M. S. doszło do zmiany rokującej wykorzystanie okresu próby związanego z warunkowym przedterminowym zwolnieniem jako czasu przedłużonej resocjalizacji, podjętej odtąd w warunkach wolnościowych. Wniosek ten jest o tyle uzasadniony, że M. S. jest osobą zaangażowaną w proces resocjalizacji, a nadto poddaną pozytywnej weryfikacji w trakcie udzielonych nagród o charakterze wolnościowym. Należy tym samym umożliwić mu wcześniejszy powrót do społeczeństwa i poddać go próbie na wolności. Decyzja taka nie jawi się jako przedwczesna, pomimo tego, że koniec kary przypada na dzień 7 lutego 2016 r., bowiem wymiar wykonanej części kary, uwzględniając ponadprzeciętny progres resocjalizacyjny skazanego, pozwala stwierdzić, iż cele kary oraz społeczne poczucie sprawiedliwości zostały osiągnięte. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone postanowienie i udzielił skazanemu warunkowego zwolnienia, nakładając - dla pełnej weryfikacji jego postawy - oznaczone w części dyspozytywnej orzeczenia obowiązki z art. 72 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.k. oraz oddając go pod dozór kuratora sądowego. --- STRONA 4 --- Sąd Apelacyjny, kierując się przesłankami związanymi z wychowawczo– zapobiegawczym celem środka probacyjnego w postaci warunkowego przedterminowego zwolnienia, wyznaczył skazanemu dwuletni okres próby, który stanowić będzie kontynuację resocjalizacyjnego oddziaływania na skazanego w warunkach kontrolowanej wolności. Przedłuży to proces jego resocjalizacji w zmienionych warunkach, a w konsekwencji przystosuje skazanego do życia na wolności. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny, mając na uwadze względy słuszności, zwolnił skazanego z obowiązku ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze i obciążył nimi Skarb Państwa.