Postanowienie II AKzw 1157/22 Dnia 28 września 2022 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie

--- STRONA 1 --- * Sygn. akt: II AKzw 1157/22 Dnia 28 września 2022 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący — Sędzia SA Tadeusz Bizior protokolant — st, sekr, sąd. A. D. przy udziale prokuratora Anny Rębacz : po rozpoznaniu w sprawie Z. N., s. W. i T., ur. (..) wŻ. skazanego za przestępstwo z art. 148 $ 1 k.k. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego w Zamościu na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 27 lipca 2022 roku w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. i art. 636 $ 1 k.p.k. w zw. zart. 1$ 2 kk.w. postanawia l. a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; IL stwierdzić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy udzielił Z. N. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień (INNE roku i wyznaczył dwuletni okres próby; nadto oddał skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego i nałożył na niego obowiązek powstrzymania się od nadużywania alkoholu i przestrzegania porządku prawnego (k.25). Zażalenie na to postanowienie złożył Prokurator Okręgowy w Zamościu zaskarżając je w całości na niekorzyść skazanego i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuwzględnienie wniosku skazanego (k.34-36). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy prawidłowo stwierdził, że na obecnym etapie wykonywania kary możliwe jest sformułowanie względem skazanego pozytywnej prognozy społeczno — kryminologicznej. Z. N. został skazany na karę w wymiarze 9 lat pozbawienia wolności. Z tej kary odbył już GPlat i dfgniosięcy. Przez cały okres odbywania kary skazany zachowaje się jednoznacznie poprawnie, wręcz wzorowo. O powyższym świadczy w szczególności fakt, że był on wielokrotnie nagradzany, nigdy nie dał powodu do wymierzenia mu kary dyscyplinarnej. W sposób właściwy funkcjonuje on w warunkach izolacji penitencjarnej, przestrzega regulaminu oraz porządku wewnętrznego jednostki. Skazany odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, właściwie realizuje zadania z niego wynikające, uczestniczył'w wielu programach resocjalizacyjnych, co niewątpliwie świadczy o tym, że jest on zainteresowany dokonaniem pozytywnych zmian w swojej osobowości. Podkreślić przy tym należy, że skazany utrzymuje stały kontakt z rodziną, do której wróci po opuszczeniu zakładu karnego i która udziela mu wsparcia, co również rokuje w sposób pozytywny przy prognozowaniu odnośnie jego postępowania po opuszczeniu zakładu karnego. --- STRONA 2 --- . W ocenie Sądu Apelacyjnego pobyt w jednostce penitencjarnej, gdzie skazany jest poddawany oddziaływaniom resocjalizacyjnym, spowodował zmianę w jego osobowości, przewartościowanie dotychczasowych poglądów i zachowań. Obecnie skazany prezentuje społecznie pożądane postawy, wykazuje wysoki stopień samodyscypliny. Poprawne zachowanie świadczy o tym, że skazany uświadomił sobie potrzebę zmiany postawy i dotychczasowego zachowania, i że zainteresowany jest on aktywną resocjalizacją, chce zmienić dotychczasowe życie. Gdyby takie zachowanie ukierunkowane było tylko i wyłącznie na uzyskanie określonych celów, np. warunkowego zwolnienia, a nie wynikało z potrzeby i chęci zmiany osobowości i respektowania określonych norm prawnych, to z pewnością jego zachowanie byłoby przynajmniej zmienne. Co do wcześniejszej karalności skazanego, to zważyć należy, że oceniając te okoliczności w kontekście przepisu art. 77 $ 1 k.k. nie można uznać, aby przemawiały one przeciwko uwzględnieniu wniosku złożonego w sprawie niniejszej, gdyż praca wychowawcza ze skazanym przyniosła pozytywne, pożądane zmiany w jego osobowości i systemie wartości. Pogląd ten, w świetle wniosków i spostrzeżeń zawartych w opinii przedłożonej przez administrację jednostki penitencjarnej jest w pełni uzasadniony. W ocenie Sądu Apelacyjnego zaprzeczeniem idei resocjalizacji byłoby powoływanie się na fakt uprzedniej karalności bez kompleksowej oceny zachowania skazanego. Analiza akt przekonuje, że skazany uświadomił sobie naganność popełnionego czynu, ma krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa i chce dokonać pozytywnych zmian w swojej osobowości, o czym przekonuje chociażby fakt, że przez cały okres osadzenia, i to stosunkowo długi, bo przez ponad GPlat, nigdy w stosunku do niego nie były sporządzane wnioski dyscyplinarne. Dodać trzeba, że skazany ma pozytywny stosunek do pracy, jest. on od kilku lat zatrudniony na terenie zakładu karnego. Nigdy nie było żadnych zastrzeżeń czy uwag pod jego adresem. Skoro zatem postępowanie skazanego podczas pobytu w jednostce penitencjarnej nie budzi żadnych zastrzeżeń, a jego postawa ewidentnie wskazuje na wolę poprawy, w tym w zakresie poszanowania obowiązujących norm prawnych i reguł społecznych, to nieuzasadniony jest pogląd, iż sam powrót do przestępstwa, nie rokuje pozytywnie odnośnie respektowania przez skazanego prawa w przyszłości. Przeszkodą do udzielenia warunkowego zwolnienia nie jest też podnoszona przez prokuratora treść opinii sądowo — psychologicznej, gdyż została ona sporządzona w III roku i ni może być traktowana jako miarodajny dowód. W przedmiotowej opinii stwierdzono, że skazanego cechuje słaba kontrola ermocji i impulsywność w działaniu. Podkreślenia jednak wymaga, że skazany wykonuje wszystkie polecenia przełożonych, jest zdyscyplinowany i przestrzega regulaminu jednostki, w której przebywa. Stwierdzone cechy osobowości nigdy nie dały podstaw do choćby wystąpienia z wnioskiem o wymierzenie kary dyscyplinarnej. Dodatkowo trzeba zauważyć, że skażany ukończył w trakcie odbywania kary kursy zawodowe, które pomogą mu w prawidłowym funkcjonowaniu na wolności. Jeśli zaś chodzi o charakter i rodzaj popełnionego przez skazanego przestępstwa, to okoliczności tego rodzaju były brane pod uwagę przez Sąd wydający wyrok i nie mają wpływu na treść różóiizygnięsia w niniejszej sprawie. Powyższe okoliczności dają podstawę do twierdzenia, że proces resocjalizacji skazanego może być skutecznie kontynuowany na wolności. Skazany ma bowiem dostatecznie ukształtowaną świadomość konieczności przestrzegania prawa, zna konsekwencje jego łamania, a wobec tego, że ma on sprecyzowane plany na przyszłość, poza tym ma rodzinę, z którą utrzymuje bliski kontakt, uznać należy, że jego deklaracje odnośnie chęci przestrzegania porządku prawnego w przyszłości są wiarygodne. W ocenie Sądu Apelacyjnego pobyt skazanego w zakładzie karnym przyczynił się do zmiany jego osobowości, uwrażliwił go na potrzebę przestrzegania porządku prawnego, a przede wszystkim spowodował przewartościowanie jego poglądów i zachowań. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że skorzystanie z warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji skazanego. Resocjalizacja taka jest bowiem nadal prowadzona w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służy jej oddanie pod dozór kuratora oraz nałożenie obowiązków. Niespełnienie oczekiwań, jakie Sąd ma wobec skazanego spowoduje odwołanie warunkowego zwolnienia i powrót do zakładu karnego. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekt, jak wyżej