Postanowienie II AKzw 1152/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1152/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Andruszkiewicz Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie Ł. G. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. obciążyć skazanego wydatkami za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Skarżący nie przedstawił w złożonym środku odwoławczym argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć stanowisko Sądu pierwszej instancji odnośnie braku podstaw do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku złożonego przez Ł. G. zostało poprzedzone wnikliwą analizą zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uwzględnia wszystkie okoliczności istotne przy orzekaniu w przedmiocie warunkowego zwolnienia, zaś wyciągnięte przez Sąd Okręgowy wnioski pozostają w zgodzie z art. 77 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny nie podziela poglądu zaprezentowanego w zażaleniu, jakoby na obecnym etapie wykonywania kary można by wobec Ł. G. wywieść pozytywną prognozę kryminologiczno-społeczną. Deklarowana przez skazanego wola podjęcia osobistej opieki nad synem nie jest okolicznością, która może decydować o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Podobnie zapewnienie, iż skazany podejmie pracę po opuszczeniu zakładu karnego nie daje gwarancji, iż będzie on prawidłowo funkcjonował w ramach środka probacyjnego, o którego udzielenie się ubiega. Natomiast dywagacje Ł. G. odnośnie tego, iż powodem nieudzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia miałby być fakt, iż będzie składał on zeznania w sprawie przeciwko jednostce penitencjarnej, w której odbywa karę, pozostaje --- STRONA 2 --- 2 jedynie subiektywnym odczuciem skazanego i nie wywiera wpływu na ocenę decyzji podjętej przez Sąd Okręgowy. Warunkowe przedterminowego zwolnienie jest uzasadnione wtedy, gdy łączna ocena przesłanek z art. 77 § 1 k.k. pozwala przyjąć, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego mimo niewykonania kary w całości, a jednocześnie osiągnięty progres resocjalizacyjny jest znaczący. Ł. G. jest osobą kilkukrotnie karaną, w stosunku do której dotychczasowe sankcje karne nie przyniosły oczekiwanego rezultatu. W warunkach izolacji penitencjarnej nie jest osobą wyróżniającą się na tle pozostałych osadzonych. Poprawne zachowanie w warunkach zakładu karnego nie stanowi argumentu przesądzającego o możliwości udzielenia warunkowego zwolnienia. Należy przy tym uwzględnić fakt, iż Ł. G. wpierw samowolnie oddalił się z miejsca pracy poza terenem zakładu karnego, następnie uczestniczył w szarpaninie ze współosadzonym (co zresztą skutkowało jego degradacją do zakładu typu zamkniętego), a w kwietniu bieżącego roku został wycofany z zatrudnienia. Świadczy to wymiernie o trudnościach skazanego z prezentowaniem utrwalonych, pozytywnych postaw i negatywnie rzutuje na możliwość udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Nie może także ujść uwadze Sądu Apelacyjnego, że postawa Ł. G. nie została gruntownie zweryfikowana w ramach zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego lub przepustek, z których obecnie nie korzysta, a zatem trudno prognozować odnośnie zachowania skazanego w ramach nadzoru kuratorskiego i zwiększonej samodyscypliny, której wymaga się od warunkowo zwolnionych. W świetle powyższych okoliczności Sąd Apelacyjny uznał, że brak jest podstaw do korekty zaskarżonego postanowienia. Wszechstronna analiza dotychczasowej postawy Ł. G. i jego zachowania w trakcie obywania kary przekonuje bowiem, że proces jego resocjalizacji winien być kontynuowany w warunkach izolacji penitencjarnej. Dlatego też zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy, o czym orzeczono w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 626 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.