Postanowienie II AKzw 1150/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1150/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: po rozpoznaniu w sprawie A. Ś. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G z dnia w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku skazanego o umorzenie kary grzywny na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. W pierwszej kolejności do rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy umorzenia kary grzywny, zaznaczyć należy, iż w świetle art. 51 k.k.w. możliwość umorzenia grzywny trzeba oceniać jako instytucję o charakterze szczególnym, wyjątkowym, której stosowanie obwarowane jest daleko idącymi ograniczeniami. Orzekając o umorzeniu kary grzywny, sąd kieruje się tym tylko, czy wykonanie orzeczenia w tym zakresie jest możliwe bądź celowe, więc czy da się orzeczoną karę grzywny ściągnąć lub też wykonać w innej formie. Niemożność uiszczenia kary grzywny należy postrzegać w kategoriach obiektywnych, a przesłanka ta musi być oceniana przy rozważeniu, czy po jej orzeczeniu nastąpiła istotna zmiana sytuacji majątkowej, osobistej lub rodzinnej skazanego. Dodać trzeba, że w postępowaniu wykonawczym nie można ponownie oceniać, czy możliwość uiszczenia kary grzywny istniała już w chwili orzekania. Obciążenie obowiązkiem ich zapłacenia oznacza, że ocena stosunków majątkowych lub możliwości zarobkowych sprawcy została już dokonana przez sąd orzekający. Słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, iż w realiach niniejszej sprawy istotne pozostaje, iż do momentu, gdy Sąd Okręgowy w S. udzielił A. Ś. warunkowego przedterminowego zwolnienia, jednocześnie wstrzymując wykonanie zarządzonej kary zastępczej pozbawienia wolności i rozkładając karę grzywny na raty, nie zaistniały nowe, --- STRONA 2 --- szczególne okoliczności, które uzasadniałyby podjęcie decyzji o umorzeniu grzywny. Co prawda trudno oczekiwać, iż egzekucja wszczęta przeciwko A. Ś. przyniosłaby jakikolwiek rezultat, w sytuacji gdy okoliczności sprawy dowodzą, że okazałaby się ona bezskuteczna. Tym niemniej należy pamiętać, że art. 51 § 1 k.k.w. przewiduje, że umorzenie grzywny jest możliwe, gdy jej wykonanie w innej drodze okazało się niemożliwe. Inną forma wykonania kary grzywny jest natomiast zarządzenie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności (art. 46 k.k.w.). Dopiero zatem niemożność wykonania kary grzywny w tym trybie mogłaby skutkować jej umorzeniem. Sąd Apelacyjny nie znajduje przy tym w argumentacji skazanego, bazującej na przytoczeniu okoliczności dotyczących jego stanu zdrowia i opisu aktualnej sytuacji życiowej, podstaw ku temu, by stwierdzić, że zachodzą podstawy do uwzględnienia zażalenia. W konsekwencji Sąd Apelacyjny, podzielając stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu, orzekł jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego aktualnej sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe.