Postanowienie II AKzw 115/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 115/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego T. P. syna R. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 13 września 2013r. (sygn. akt IV Kow 1848/13/pr) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 września 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 1848/13/pr Sąd Okręgowy w Opolu odmówił T. P. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, wskazując że z opinii lekarskiej wydanej przez lekarza więziennej służby zdrowia wynika, że skazany może być leczony w zakładzie karnym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany. Podkreślił, że posiada skierowanie do szpitala w celu poddania się zabiegowi operacyjnemu. O fakcie tym nie wiedział lekarz sporządzający opinię o stanie jego zdrowia. Zarzucił ponadto lekarzowi badającemu go w warunkach więziennej służby zdrowia nierzetelność przy sporządzaniu opinii na potrzeby niniejszego postępowania. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 153 § 1 kkw w zw. z art. 150 § 1 kkw, sąd penitencjarny udziela przerwy w wykonaniu kary w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary do czasu ustania przeszkody. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu Okręgowego, że nie zachodzą warunki, które uzasadniałyby obecnie udzielenie przerwy w odbywaniu kary wobec T. P. są prawidłowe. Obecnie skazany może być bowiem leczony w zakładzie karnym i nie ma wskazań do natychmiastowego wykonania zabiegu operacyjnego. Zarzuty skarżącego odnośnie prawidłowości diagnozowania jego osoby są gołosłowne, gdyż nie zostały poparte rzeczową argumentacją. Skoro skazany nie cierpi na ciężką chorobę w rozumieniu art. 150 § 2 kkw, jego stan zdrowia nie może stanowić podstawy do skorzystania przez niego z przerwy w karze. Skazany nie daje ponadto gwarancji, że przerwę w karze wykorzystałby zgodnie z jej przeznaczeniem. W przeszłości korzystając z powyższej instytucji trzykrotnie nie powrócił o czasie do zakładu karnego, a nadto nie podejmował leczenia w trakcie jej trwania. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że skazany nie ma obecnie wyznaczonego aktualnego terminu operacji. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.