Postanowienie – II AKzw 1142/23

<p> <br/> </p> <p>Sygn. akt II AKzw 1142/23</p> <br/> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 27 października 2023 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <col width="134"/> <col width="326"/> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Robert Pelewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Dominik Dąbrowny</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza w Krakowie del. do Prokuratury Regionalnej w Krakowie Edyty Kulik </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie</p> <p> <span class="anon-block">Ł. B.</span> s. <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>skazanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1;art. 207 § 1 a)">art. 207 § 1 i 1a k.k.</a> i inne</p> <p>zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 września 2023 roku, sygn. akt V Kow 1272/23</p> <p>w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <br/> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1/ utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;</p> <p>2/ zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <br/> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <br/> <p>Postanowieniem z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt V Kow 1272/23, Sąd Okręgowy w Krakowie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 3)">§ 1 i 3 k.k.w.</a>, odmówił udzielenia skazanemu <span class="anon-block">Ł. B.</span> s. <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> z d. <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> zezwolenia na odbycie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary zasadniczej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn., akt II K 309/21 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1;art. 207 § 1 a)">art. 207 § 1 i 1a k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy podniósł, że skazany był wielokrotnie karany za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 k.k.</a> i inne, a po popełnieniu przestępstwa objętego wnioskiem ponownie wszedł w konflikt z prawem, za co został skazany wyrokiem w sprawie II K 611/22. Sąd Okręgowy odwołał się ponadto do tego, że skazany odbywa karę w zakładzie karnym w sposób bierny, zachowuje się przeciętnie i jest bezkrytyczny wobec czynów. Sąd Okręgowy skonstatował, iż skazany jest osobą zdemoralizowaną, notorycznie popełniającą przestępstwa i nie jest uzasadnione przyjmowanie względem niego pozytywnej prognozy zachowania na wolności.</p> <p>Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego i zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu iż w stosunku do skazanego nie jest możliwe postawienie pozytywnej prognozy kryminologicznej oraz w konsekwencji na uznaniu, iż wobec skazanego zachodzi potrzeba oddziaływania resocjalizacyjnego w warunkach zakładu karnego, podczas gdy okoliczności popełnionego czynu, postawa skazanego po jego popełnieniu i wysokość orzeczonej kary prowadzą do wniosku, że izolacja penitencjarna jest niecelowa, zaś dozór elektroniczny jest niewystarczający dla osiągnięcia celów kary co w konsekwencji doprowadziło do negatywnej oceny spełnienia przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 3)">§1 pkt 2 i § 3 k.k.w.</a> i nieuwzględnienie wniosku.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu <span class="anon-block">Ł. B.</span> zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.</p> <br/> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny stwierdził, co następuje:</strong> </p> <br/> <p>Zażalenie obrońcy skazanego nie jest zasadne.</p> <p>Nie ulega przy tym wątpliwości, iż skazany spełnia warunki formalne do ubiegania się o udzielenie mu zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Z wywiadu kuratora sądowego oraz informacji podmiotu dozorującego wynika bowiem, że w miejscu planowanego pobytu skazanego <span class="anon-block">Ł. B.</span> istnieją warunki mieszkaniowe oraz organizacyjno-techniczne, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43 h)">art. 43h k.k.w.</a> Ponadto pełnoletni domownicy wyrazili też zgodę na zainstalowanie niezbędnych do kontroli skazanego urządzeń technicznych (k. 5, 44 – 45, 61).</p> <p>Jednakże w świetle treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 3)">§ 3 k.k.w.</a> nie można uznać, iż za udzieleniem skazanemu zezwolenia na wykonywaniu w systemie dozoru elektronicznego kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności - orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn., akt II K 309/21 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1;art. 207 § 1 a)">art. 207 § 1 i 1a k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> - przemawia jego dotychczasowa postawa i zachowanie, a także określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.w.</a> cele kary, które nie mogą być przecież pominięte. Słusznie zauważa Sąd Okręgowy w powyższym kontekście, że skazany notorycznie łamie prawo, a wcześniejsza praca resocjalizacyjna i pobyty w zakładach karnych okazały się - w świetle jego kolejnych czynów – całkowicie nieskuteczne co nie daje uzasadnionego przekonania, że przedmiotowa kara 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności odbywana w systemie dozoru elektronicznego, ale przecież poza zakładem karnym, spełniłaby swoje cele te wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.w.</a>, czyli wdrożyłaby <span class="anon-block">Ł. B.</span> do przestrzegania porządku prawnego w tym do zaniechania popełniania przestępstw. A nie można zapominać, iż nawet wcześniejsze odbywanie innych kar pozbawienia wolności przez skazanego nie skłoniło go do zaniechania takiego przestępczego postępowania.</p> <p>Zasadnie konstatuje dodatkowo Sąd Okręgowy w oparciu o konstrukcję normatywną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 2;§ 3)">§ 2 i 3 k.k.w.</a>, że zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego uzależnione jest od stwierdzenia, iż kara wykonywana w tym systemie spełni swoje cele wynikające z semantycznej treści normatywnej konstrukcji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.w.</a> W tym kontekście wymaga przypomnienia, iż <span class="anon-block">Ł. B.</span> był wcześniej karany za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> i inne. Wyrokami tymi (II K 96/22, II K 611/22) wymierzano skazanemu grzywny (karta karna k. 41 – 42). Warto zauważyć, że przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.k.</a>, za które wymierzono mu grzywnę w/w wyrokiem II K 611/22 popełnił 11.06.2022 r., zatem już po popełnieniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a>., za które też odbywa przedmiotową karę pozbawienia wolności (k. 41/2, 64). Zatem dobrodziejstwo odbywania przedmiotowej kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego byłoby subiektywnie odczuwane przez skazanego jako swoista bezkarność za popełnione przestępstwa, zaś w społecznym odczuciu sprawiedliwości zastosowanie takiego dobrodziejstwa jawiłoby się jako nadużycie obowiązującego prawa. Zwłaszcza, że jak wynika z treści opinii z Zakładu Karnego w <span class="anon-block">W.</span>, zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary jest przeciętne. Karę odbywa w systemie zwykłym. Nie jest zainteresowany wykonywaniem jej w systemie IPO. Jego zachowanie jest poprawne. Nie był karany dyscyplinarnie ani karany regulaminowo. Jest bezkrytyczny wobec popełnionych czynów (k. 62). Nie można zatem mówić o pozytywnej prognozie jego zachowania na wolności. Skazany jest osobą zdemoralizowaną i notorycznie popełniającą przestępstwa, a przy tym nie dążącą do zmiany trybu i sposobu życia.</p> <p>Skazany jest żonaty, ale mieszka z partnerką, która jest w ciąży i jej dwoma synami. Synowie konkubiny mają zdiagnozowany autyzm. Ze związku małżeńskiego skazany ma dwie córki, które mieszkają z ich matką. Przed osadzeniem skazany pracował jako górnik (k. 44 - 45).</p> <p>Wskazane okoliczności nie pozwalają uwzględnić zarówno stanowiska obecnej partnerki skazanego <span class="anon-block">K. Ś.</span> (k. 101), jak i pokrzywdzonej żony skazanego <span class="anon-block">M. B.</span> (k. 104), a tym samym uwierzyć w deklarowane przez skazanego przewartościowanie postawy i uznania zasadności stanowiska zażalenia obrońcy skazanego, iż z pewnością respektuje on porządek prawny, a ponadto daje gwarancję należytego wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. W konsekwencji zupełnie chybiona jest konkluzja zażalenia, iż prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do wniosku, że wobec skazanego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna, a zatem spełnione zostały przesłanki do obdarzenia skazanego dobrodziejstwem odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Wobec tego - mając na względzie przytoczone powyżej okoliczności i przyjmując, iż nie będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary – należy zasadnie przyjąć, iż w stosunku do skazanego <span class="anon-block">Ł. B.</span> dalszy proces jej wykonywania nie może odbywać się w warunkach systemu dozoru elektronicznego.</p> <p>Biorąc pod uwagę obecną trudną sytuację materialną skazanego, uiszczenie przez niego kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym byłoby zbyt uciążliwe. Dlatego też na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.p.k.</a> Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od ich zapłaty.</p> <p>W tych warunkach Sąd Apelacyjny orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.</p> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> <br/> </div>