Postanowienie II AKzw 1141/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1141/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący: SSA Dorota Wróblewska Protokolant: przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku delegowanego do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie K R zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 22 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanowił : I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Stosownie do art. 77 § 1 k.k. zastosowanie warunkowego zwolnienia uzależnione jest od pozytywnej prognozy dotyczącej przestrzegania przez skazanego porządku prawnego na wolności. Przesłanka ta ma charakter ocenny, a decyzja o zastosowaniu tego środka probacji jest fakultatywna. Sądy dysponują zatem dość szerokim zakresem swobody przy decyzji, czy i kiedy udzielenie warunkowego zwolnienia jest zasłużone oraz celowe. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji nie przekroczył granic tej swobody. Argumentacja autora zażalenia nie daje podstaw do kwestionowania decyzji procesowej Sądu Okręgowego. Podjęcie współpracy z organami ścigania w sprawie --- STRONA 2 --- V Ds Prokuratury Okręgowej - w powiązaniu z całokształtem materiału dowodowego w sprawie - nie stanowi okoliczności na tyle doniosłej, aby można było na tej podstawie przyjąć wobec skarżącego pozytywną prognozę kryminologiczną. Nie sposób tracić z pola widzenia postawy K R w czasie odbywania kary, znamiennej niestabilnym zachowaniem, działaniami o charakterze instrumentalnym i manipulacyjnym (w tym samouszkodzeniem). Negatywną wymowę ma również uprzednia karalność skazanego za poważne przestępstwa (w tym z art. 280 §1 k.k. i art. 279 §1 k.k), doprowadzenie go do odbycia kary oraz okoliczność, iż powrócił on do przestępstwa po skorzystaniu z warunkowego przedterminowego zwolnienia. Fakt, iż kurator przeprowadzający kwestionowane w zażaleniu wywiady środowiskowe nie zna osobiście skazanego, nie daje podstaw do podważania rzetelności poczynionych w ramach przedmiotowych wywiadów ustaleń. Trudno uznać za przekonujący argument skazanego dotyczący zmiany miejsca zamieszkania. Z zażalenia wynika, że w lokalu przy ul przebywał on jedynie przez pół roku, tj. w okresie pomiędzy uchyleniem tymczasowego aresztowania, a wprowadzeniem do wykonania kary wymierzonej mu w sprawie II K Sądu Rejonowego Okoliczność ta uprawnia do stwierdzenia, że ewentualna opinia środowiskowa z tego miejsca nie byłaby w pełni miarodajna. Należy ponadto zauważyć, że sam skazany w zażaleniu podnosi fakty, które potwierdzają ustalenia kuratora (wskazuje m.in. na awanturę pomiędzy nim, a administratorem budynku, w którym zamieszkiwał). Wbrew twierdzeniu skarżącego, Sąd pierwszej instancji nie powołał się na nieukończoną terapię odwykową, jako przesłankę sprzeciwiającą się udzieleniu mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano jedynie na stwierdzone u skazanego uzależnienie mieszane. Prawidłowość tego ustalenia nie została przez autora zażalenia zanegowana. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w sytuacji majątkowej skazanego ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.