Postanowienie II AKzw 1136/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1136/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Mirosław Cop Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie A K zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie skazanego jest bezzasadne. Skazany wniósł o udzielenie mu przerwy w karze wskazując na potrzebę uregulowania spraw mieszkaniowych, w szczególności związanych z prowadzoną egzekucją kredytu hipotecznego. W świetle ustaleń dokonanych w sprawie przez Sąd Okręgowy za prawidłowe uznać należało stanowisko, że brak jest podstaw do udzielenia skazanemu przerwy w karze pozbawienia wolności w postaci ważnych względów osobistych z uwagi na konieczności uregulowania spraw związanych z egzekucją kredytu hipotecznego, w tym licytacją komorniczą. W ocenie Sądu Apelacyjnego należy nadto podkreślić, że Sąd pierwszej instancji po zebraniu i uporządkowaniu całości materiału dowodowego ustosunkował się do wszystkich twierdzeń skazanego i jego argumentacji na ich poparcie, a trafne stanowisko Sądu orzekającego zaprezentowane zostało we wszechstronnym, wnikliwym, jasnym i --- STRONA 2 --- przekonującym uzasadnieniu. W ocenie Sądu Apelacyjnego zachodzi nadto obawa, że ewentualnej przerwy w karze skazany nie wykorzysta zgodnie z przeznaczeniem dopuszczając się ponownie przestępstwa. Był on już kilkukrotnie karany za przestępstwa, w tym również w warunkach recydywy. Sąd Apelacyjny nie znajduje w zażaleniu skazanego argumentów mogących wpłynąć na zmianę zaskarżonego postanowienia. Skarżący bowiem jedynie powtarza argumenty powołane już we wniosku o udzielenie przerwy w karze. Jak wynika z akt osobowych skazanego mieszkanie A K zostało sprzedane na licytacji, a on sam umówił się już z nowym właścicielem w kwestii zorganizowania zabezpieczenia i wywiezienia rzeczy osobistych. Również i podniesione przez A K okoliczności zawarte w "aneksie do uzasadnienia zażalenia" nie stanowią podstawy do podjęcia pozytywnej dla skazanego decyzji. Stanowią one bowiem jedynie niemerytoryczne zarzuty pod adresem Sądu penitencjarnego. Jeżeli chodzi natomiast o wniesioną przez obrońcę opłatę w wysokości 80 zł wskazać należy, że opłata za złożenie wniosku o udzielenie przerwy w karze wynosi 60 zł, natomiast koszty postępowania w formie ryczałtu, którymi skazany został obciążony przez Sąd pierwszej instancji to 20 zł, co daje sumę 80 zł. Wobec powyższego, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił A K od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa.