Postanowienie II AKzw 1124/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1124/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska Protokolant: staż. Dagmara Liszewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. J. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elekronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z 2010r., Nr 142, poz. 960) postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do korekty zaskarżonego orzeczenia, które było rezultatem prawidłowych ustaleń faktycznych oraz trafnej wykładni przepisu art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (zwanej dalej: ustawą). W świetle kilkukrotnej karalności sądowej skazanego oraz nieskuteczności oddziaływań resocjalizacyjnych, jakim był poddany w trakcie wcześniejszego pobytu w zakładzie karnym, w pełni zasadnym jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż odbywanie przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego nie będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec niego jej celów (art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy). K. J. --- STRONA 2 --- przebywał w przeszłości w zakładzie karnym, w dniu 25 października 2012r. uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary. Pomimo przyjęcia pozytywnej prognozy co do jego przyszłego zachowania, skazany ponownie dopuścił się przestępstwa (niespełna pięć miesięcy po opuszczeniu zakładu karnego), za co Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia (…) 2014r., sygn. akt II K (…)/13 skazał go na bezwzględną karę pozbawienia wolności uznając tym samym, iż warunkowe zawieszenie jej wykonania nie będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności nie zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa (art. 69 § 1 k.k. a contrario ). Skoro odbywanie kary w warunkach izolacji penitencjarnej nie wpłynęło na zmianę postawy życiowej skazanego i na wykształcenie w nim postaw akceptowanych społecznie, to nie sposób obecnie przyjąć, by zapobiegawcze i wychowawcze cele kary mogły zostały wobec niego osiągnięcie poprzez jej odbywanie w formie dozoru elektronicznego. Podkreślić należy, iż odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego stanowi swoisty środek polityki karnej wobec sprawców nadających się do oddziaływań resocjalizacyjnych w warunkach wolnościowych, wobec istnienia po ich stronie uzasadnionego przekonania, że nie powrócą oni na drogę przestępstwa. Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż uwzględnieniu wniosku skazanego K. J. o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w tym systemie sprzeciwia się nieskuteczność dotychczas stosowanych wobec niego środków resocjalizacyjnych oraz jego lekceważący stosunek obowiązującego do porządku prawnego. Bez znaczenia jest przy tym podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż przestępstwo którego dopuścił się w okresie próby związanej z warunkowym zwolnieniem „nie jest z tego samego artykułu” co czyn, z który uprzednio odbywał karę pozbawienie wolności. Odnosząc się do dalszej treści zażalenia wskazać należy, iż sytuacja osobista oraz rodzinna skazanego jest prawnie obojętna z punktu widzenia przesłanek warunkujących udzielenie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Może ona być co najwyżej podstawą do złożenia wniosku o przerwę w karze w rozumieniu art. 153 § 2 k.k.w. Mając powyższe na uwadze, utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 2 --- STRONA 3 --- 3