Postanowienie II AKzw 1117/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1117/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Mirosław Cop Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie M. K. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa Uzasadnienie Zażalenie skazanego jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w stosunku do M. K. prognoza kryminologiczno – społeczna kształtuje się negatywnie. Dostrzegając bowiem niewątpliwie pozytywne aspekty zachowania skazanego w warunkach jednostki penitencjarnej, tj. zgodne funkcjonowanie ze współosadzonymi, regulaminowa aktualnie postawa wobec przełożonych, brak przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej, to nie sposób nie zauważyć, że owa pozytywna postawa w jednostce penitencjarnej jest obowiązkiem każdego skazanego i nie należy za nią oczekiwać szczególnej gratyfikacji, jaką jest warunkowe przedterminowe zwolnienie. Nie sposób --- STRONA 2 --- pominąć w tym kontekście, że kara pozbawienia wolności, którą skazany aktualnie odbywa pierwotnie była orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Skazany swoim postępowaniem (uchybianie obowiązkom wynikającym z warunkowego zawieszenia wykonania kary) spowodował zarządzenie jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd odwoławczy zważył, że poprawne zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności nie jest okolicznością zasługującą na szczególną gratyfikację w postaci warunkowego przedterminowego zwolnienia, gdyż zachowanie takie stanowić powinno normę, a nie wyjątek, i nie świadczy o szybszym przebiegu resocjalizacji skazanego. Słusznie bowiem Sąd Okręgowy dostrzegł, że skazany wymaga dłuższego sprawdzenia w warunkach zwiekszonej samokontroli poprzez udzielone przepustki. W ocenie Sądu Apelacyjnego zwolnienie skazanego bez takiego sprawdzenia byłoby przedwczesne. Na względzie mieć należało również, co słusznie wziął pod uwagę Sąd penitencjarny, sposób zachowania skazanego po popełnieniu przestępstwa, tj. w okresie trwania dozoru. W ocenie Sądu odwoławczego, skazany w wywiedzionym zażaleniu nie podniósł argumentów, które pozwoliłyby na zmianę zaskarżonego postanowienia zgodnie z jego wolą. Nie wykazał przy tym, aby sędziowskie przekonanie co do prognozy przestrzegania prawa po przedterminowym zwolnieniu z reszty kary pozbawienia wolności zostało powzięte bez uwzględnienia wszelkich ku temu okoliczności, albo też, że zawiera ono błędy natury logicznej czy ocennej. Zażalenie skazanego sprowadza się w zasadzie do wyrażenia subiektywnego przekonania, że prezentuje na tyle pozytywne zachowanie w jednostce penitencjarnej, iż zasługuje na warunkowe przedterminowe zwolnienie. W ocenie Sądu odwoławczego nie może to jednak spowodować zmiany zaskarżonego postanowienia. W świetle powyższych okoliczności, zażalenie skarżącego uznać należało za bezzasadne, w związku z czym Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. Nadto na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że stanowiłoby to dla niego nadmierną uciążliwość i obciążył nimi Skarb Państwa. 2 --- STRONA 3 --- 3