Postanowienie II AKzw 1114/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1114/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Andruszkiewicz Protokolant: sekr. sąd. Anna Majewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w sprawie J. C. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie można zasadnie zarzucić Sądowi pierwszej instancji niewłaściwej oceny okoliczności istotnych - w świetle art. 77 § 1 k.k. - przy ustalaniu, czy skazany daje należytą gwarancję przestrzegania porządku prawnego na wolności, co stanowi materialną przesłankę udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie w sprawie, zaś na podstawie dokonanej oceny materiału dowodowego wyprowadził trafny wniosek odnośnie braku podstaw do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienia J. C. Nie ulega wątpliwości, że dla stwierdzenia pozytywnej prognozy kryminologiczno- społecznej potrzebne jest postępowanie skazanego w zakładzie karnym powyżej normy, wyrażające się szczególną aktywnością skazanego w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie i utrwaloną, pozytywną postawą. --- STRONA 2 --- Tymczasem J. C. charakteryzuje zmienne zachowanie, które raz zasługuje na nagrody regulaminowe, zaś innym razem pozostaje w rażącej sprzeczności z regulaminem odbywania kary pozbawienia wolności, o czym świadczą wymierzane w stosunku do skazanego kary dyscyplinarne. Nieustabilizowane zachowanie oraz zaledwie umiarkowane postępy resocjalizacyjne skazanego niewątpliwie niekorzystnie rzutują na jego wniosek o przedterminowe zwolnienie z kary, bo nie pozwalają wyprowadzić korzystnej prognozy jego zachowania w przyszłości, decydującej dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku, tym bardziej jeżeli zważyć, iż konsekwencją dotychczasowej postawy J. C. jest dalsze odbywanie przez niego kary w zakładzie karnym typu zamkniętego. Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy skazany nie jest w stanie w warunkach wzmożonego nadzoru i kontroli konsekwentnie przestrzegać obowiązujących go zasad, nie sposób prognozować, że będzie przestrzegał porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Obawa ta jest o tyle uzasadniona, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, zaś okoliczności przypisanego mu czynu świadczą o tym, że jest on osobą skłonną podejmować zachowania agresywne, a nadto nacechowane chęcią uzyskania zysku kosztem cudzych dóbr prawnych. Zażalenie nie dostarcza argumentacji, która mogłaby wzruszyć stanowisko Sądu Okręgowego. Szerokie przytaczanie zarzutów dotyczących postawy funkcjonariuszy Służby Więziennej nie może przynieść oczekiwanego przez skarżącego rezultatu, bowiem nie podlegają ocenie w kontekście przesłanek, o których mowa w art. 77 § 1 k.k. Jeżeli zaś chodzi o zastrzeżenia skazanego co do oceny jego postępów resocjalizacyjnych dokonanej przez psychologa, stwierdzić należy, iż stanowią one jedynie wyraz polemiki z podzielanym przez Sądy obu instancji stanowiskiem administracji penitencjarnej. Ukończenie terapii odwykowej, choć świadczy o woli walki z nałogiem i zaangażowaniu skazanego, nie stanowi okoliczności przesądzającej o pozytywnej prognozie kryminologiczno-społecznej. Jest ona bowiem rezultatem oceny okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k., a więc postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowania po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary. Łączna ich ocena w stosunku do J. C. uzasadnia natomiast wniosek o braku podstaw do udzielenia mu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary na obecnym etapie jej wykonywania. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutów zażalenia i orzekł jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd 2 --- STRONA 3 --- Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 3