Postanowienie II AKzw 111/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 111/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego A. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 13 listopada 2013r. (sygn. akt IV Kow 3354/13/ wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na mocy art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnić A. B. syna A. i U. z domu M. urodzonego (...) w R. skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 24 maja 2011r., sygn. akt. VII K 144/11 z art. 291 § 1 k.k., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty kary, której koniec przypada na dzień 16 marca 2014 r.; 2) na mocy art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć A. B. okres próby do dnia 24 lutego 2016 r.; 3) na mocy art. 159 k.k.w. w okresie próby oddać skazanego A. B. pod dozór kuratora sądowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania warunkowo zwolnionego; 4) na mocy art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 159 k.k.w. zobowiązać A. B. do powstrzymania się od nadużywania alkoholu; 5) na mocy art. 72 § 1 pkt 8 k.k. w zw. z art. 159 k.k.w. zobowiązać A. B. do podjęcia starań o uzyskanie pracy zarobkowej; II. stwierdzić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 13 listopada 2013r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu A. B.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno- kryminologiczna, co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności, którą kształtuje się w oparciu o okoliczności z art. 77 § 1 k.k. Rozpatrując wniosek skazanego pod kątem tych okoliczności, w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Okręgowy doszedł do niesłusznego przekonania, że w stosunku do skazanego nie można postawić pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej. Jako argumenty uzasadniające taką decyzje wskazał fakt, iż skazany został doprowadzony do odbycia kary, nie utrzymywanie kontaktów ze środowiskiem zewnętrznym i nie sprecyzowanych planów na przyszłość. Z takim stanowiskiem Sądu I instancji nie można się zgodzić. W oparciu o całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla skazanego, ocenionych z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania i respektując wnioski płynące z wiedzy i doświadczenia życiowego należy stwierdzić, iż zasługuje on na warunkowe zwolnienie. Jak wynika bowiem z opinii Zakładu Karnego Nr 1 w S., w którym skazany przebywa, A. B. w sposób właściwy funkcjonuje w warunkach izolacji penitencjarnej, jego postawa wskazuje, iż wykazuje on duże zaangażowanie w proces resocjalizacji i karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania, a zadania wykonuje w stopniu dobrym. Ponadto, nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej i rozpoczął starania o wykonywanie prac społecznych na rzecz oddziału, zaś o popełnionym przez siebie przestępstwie wypowiada się krytycznie. Analiza powyższych okoliczności pozwala więc na wysnucie wniosku, że u A. B. ukształtowały się już właściwe postawy wobec obowiązku przestrzegania porządku prawnego, co z kolei pozwala sądzić, że pomimo niewykonania pozostałej do odbycia części kary pozbawienia wolności nie popełni on ponownie przestępstwa. Postawiona wobec skazanego pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna pozwala przypuszczać, że jest on w stanie prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie, dlatego też należy mu ten powrót umożliwić, co powinno przynieść również korzyści społeczeństwu. Niezależnie od powyższego, podkreślić trzeba, że udzielenie dobrodziejstwa instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji. Resocjalizacja taka jest bowiem kontynuowana w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służą jej m.in. obowiązki nałożone przez Sąd penitencjarny na warunkowo zwolnionego i oddanie go pod dozór kuratora. Mając powyższe uwagi na względzie Sąd Apelacyjny uwzględnił zażalenie dyrektora zakładu karnego i zmienił zaskarżone postanowienie.