Postanowienie II AKzw 1108/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1108/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Fenska-Paciorek Protokolant: sekr. sąd Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie A. K. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie od- woławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa; Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji po drobiazgowym zebraniu i uporządkowaniu całości materiału dowodowego wziął pod uwagę i ocenił wszystkie przesłanki warunkowego przedterminowego zwolnienia, a trafne stanowisko Sądu orzekającego zaprezentowane zostało we wszechstronnym, wnikliwym, jasnym i przekonującym uzasadnieniu. Argumentacja przedstawiona przez skarżącego we wniesionym środku odwoławczym nie dostarcza żadnych podstaw, ażeby podważyć słuszność decyzji Sądu pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela stanowisko Sądu Okręgowego, iż aktualnie – mimo spełnienia przez skazanego wymogów formalnych zastosowania --- STRONA 2 --- warunkowego zwolnienia określonych art. 78 § 1 k.k. - brak jest podstaw do sformułowania wobec niego dodatniej prognozy kryminologiczno - społecznej. Zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności ocenić należy jako przeciętne. Był on kilka razy nagradzany. Nie był karany dyscyplinarnie. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowego oddziaływania i z nałożonych nań zadań wywiązuje się w dobrym stopniu. Nie deklaruje przynależności do podkultury więziennej, a w grupie osadzonych funkcjonuje bezkonfliktowo. Ponadto stara się być zdyscyplinowany i regulaminowy. Nie prezentuje postaw roszczeniowych, dba o porządek w celi. Z uwagi na uzależnienie od alkoholu wymaga specjalnych oddziaływań terapeutycznych, których rozpoczęcie planowane jest od dnia 19 lutego 2015r. Tylko natomiast szczególnie wyróżniające się zachowanie skazanego w ramach odbywania kary zasługuje na zastosowanie tak wyjątkowej instytucji, jaką jest warunkowe przedterminowe zwolnienie. Analizując przedmiotową sprawę nie sposób było tracić z pola widzenia faktu, iż skazany jest osobą wielokrotnie karaną, przy czym obecnie odbywa on kary pozbawienia wolności, których wykonanie zostało zarządzone na skutek nieposzanowania przez skazanego obowiązującego porządku prawnego w wyznaczonych okresach próby. Nie bez znaczenia był także fakt, iż A. K. nie stawił się dobrowolnie do jednostki penitencjarnej na wezwania organu i koniecznym było jego doprowadzenie przez Policję. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, dotychczasowa postawa życiowa skazanego przejawiająca się naruszaniem porządku prawnego (dotychczasowa karalność) i lekceważeniem orzeczeń organów wymiaru sprawiedliwości (nieskuteczność środka probacji w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary) nakazywała zachowanie szczególnej ostrożności przy formułowaniu prognozy przyszłego zachowania A. K. w warunkach wolnościowych, tym bardziej, że jest on osobą uzależnioną od alkoholu, wobec której nie wdrożono jeszcze leczenia odwykowego. W tych okolicznościach - w ocenie Sądu Odwoławczego – Sąd I instancji trafnie uznał, że w stosunku do skazanego wymagana jest dalsza obserwacja jego zachowania w jednostce penitencjarnej. Deklarowana przez A. K. skrucha sama w sobie – w przekonaniu Sądu ad quem - nie świadczy o tym, iż w osobowości skazanego zaszły tego rodzaju zmiany, które uzasadniałyby przekonanie, że przebywając na wolności ponownie nie popełni on przestępstwa. 2 --- STRONA 3 --- Odnosząc się wprost do zażalenia stwierdzić zaś należało, że - w ocenie Sądu Odwoławczego - skazany w wywiedzionym zażaleniu nie podniósł argumentów, które pozwoliłyby na zmianę zaskarżonego postanowienia zgodnie z jego wolą. Nie wykazał przy tym, aby sędziowskie przekonanie, co do prognozy przestrzegania prawa po przedterminowym zwolnieniu z reszty kary pozbawienia wolności, zostało powzięte bez uwzględnienia wszelkich ku temu okoliczności, albo też, że zawiera ono błędy natury logicznej, czy ocennej. Zdaniem Sądu II instancji okoliczności mające wpływ na decyzje w tymże przedmiocie, w tym okoliczności związane z zachowaniem skazanego w jednostce penitencjarnej, a także sposób życia, jaki prowadził on pozostając na wolności, zostały – jak wskazano już wyżej - wzięte pod uwagę we właściwym wymiarze przez Sąd Okręgowy i ocenione prawidłowo. Podsumowując, niewątpliwie, każdemu skazanemu przysługuje prawo do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po odbyciu wyznaczonej części kary - udzielenie tego dobrodziejstwa następuje jednakowoż tylko przy spełnieniu kumulatywnie wszystkich przesłanek z art. 77 § 1 k.k., co w stosunku do skazanego nie wystąpiło. Do takowych nie należą okoliczności rodzinne podnoszone przez skazanego w treści złożonego środka odwoławczego, czy zgłaszana przez niego chęć podjęcia pracy i wsparcia finansowego nieletnich dzieci. Dlatego też orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd drugiej instancji zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 3