Postanowienie II AKzw 1105/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1105/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej- Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie T. K. s. Z. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 13 maja 2014 r. sygn.akt IV Kow 869/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art.437§2 kpk, art. 6 ust. 1 i art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 07.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. nr 142, poz. 960) p o s t a n a w i a I. Zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że udzielić T. K. s. Z. i M. zezwolenia na odbycie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie XV K 1508/12 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, w ten sposób że: 1. nałożyć na skazanego obowiązek pozostawania w miejscu stałego pobytu, tj. budynku mieszkalnym położonym przy ul. … 2. określić przedział czasu w ciągu doby w poszczególnych dniach tygodnia, w których skazany ma prawo oddalić się z miejsca stałego pobytu, to jest: - od poniedziałku do soboty w godzinach od 6.00 do godziny 18.00 w celu poszukiwania pracy i świadczenia pracy, --- STRONA 2 --- - w niedzielę od godziny 11.00 do godziny 18.00 w celu wykonywania praktyk religijnych; 3. na podstawie art. 8a, art. 2 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 i 2a wskazanej wyżej ustawy określić, iż kontrolowanie zachowania w miejscu stałego pobytu wymaga założenia na nogę skazanego nadajnika oraz zainstalowania w miejscu jego stałego pobytu stacjonarnego urządzenia monitorującego; 4. na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 2 i art. 15 ust. 1 i 2 wskazanej wyżej ustawy, wyznacza skazanemu dwudziestoczterogodzinny termin od daty doręczenia postanowienia, celem zgłoszenia gotowości do zainstalowania nadajnika i stacjonarnego urządzenia monitorującego; II. Kosztami postępowania wykonawczego w sprawie obciążyć skazanego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił T. K. udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył obrońca skazanego w całości zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że skazany T. K. jest osobą o znacznym stopniu demoralizacji, uporczywie naruszającą porządek prawny, podczas gdy zgodnie z wywiadem środowiskowym skazany prowadzi ustabilizowany tryb życia, to zaś ustalenie winno przemawiać za wypełnieniem przesłanki o wystarczającym dla osiągnięcia celów kary wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego oraz tego, że zarówno względy bezpieczeństwa jak i ewentualny stopień demoralizacji nie przemawiają za osadzeniem skazanego w zakładzie karnym, a w konsekwencji tego błędu w ustaleniach faktycznych, błędne zastosowanie przepisu art. 6 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy i nieuwzględnienie wniosku skazanego. Mając powyższe na uwadze obrońca skazanego wniósł o przychylenie się do zażalenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. --- STRONA 3 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego należy uznać za zasadne. Sąd Okręgowy dokonał błędnej oceny zasadności wniosku skazanego T. K. o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane w wywiadzie środowiskom Sąd Apelacyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie cele kary pobawienia wolności zostaną osiągnięte również w wypadku odbywania tej kary w systemie dozoru elektronicznego. Należy podkreślić, że skazany zamieszkuje ze swoją konkubiną i zachowuje się w sposób właściwy. Świadczy o tym fakt, że nie nadużywa alkoholu, nie stosuje przemocy wobec swojej konkubiny i ma dobre relacje z jej dziesięcioletnim synem. Należy zgodzić się z twierdzeniem obrońcy, że skazany prowadzi obecnie ustabilizowany tryb życia. Okoliczność tą potwierdza sprawozdanie z objęcia dozoru nad skazanym, w którym został on określony jako osoba spokojna, zrównoważona, stabilna emocjonalnie. Kurator stwierdził też, że skazany ma poczucie winy w związku z popełnionymi czynami. Sąd Apelacyjny uwzględnił też karalność skazanego. Należy jednak zauważyć, że wyrokiem z dnia 20 stycznia 2014 roku w sprawie o sygn. akt XV K 1514/13 orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a zatem postawiono pozytywną prognozę kryminologiczną wobec skazanego. Orzeczenie o odmowie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego uwarunkowane negatywną prognozą wysnute na podstawie tych samych okoliczności prowadziłoby więc do sprzecznego rozstrzygnięcia. Całokształt wskazanych okoliczności pozwala na przyjęcie, że izolacja w zakładzie karnym nie musi być niezbędnym elementem resocjalizacji T. K. Przestrzega on aktualnie porządku prawnego i ma świadomość naganności postępowania, stąd cele orzeczonej wobec niego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności efektywniej można zrealizować pozostawiając go w środowisku rodzinnym. Dozór elektroniczny w skuteczny sposób umożliwi kontrolę zachowania skazanego i przyspieszy proces jego readaptacji społecznej. Z uwagi na to, że skazany ma zamiar podjęcia pracy, konieczne jest umożliwienie mu oddalania się z miejsca stałego pobytu na czas poszukiwania zatrudnienia, a następnie wykonywania obowiązków pracowniczych, a w niedzielę także w celu wykonywania praktyk religijnych. Dlatego też należało orzec jak w sentencji.